หลังจากอ่านนิยายสัญชาติไต้หวันของ “หวงเยวี่ยน” จบไปสองเล่ม

• ฆ้อน กรรไกร กระดาษ : A Game about Love
• ผู้ชายเหมือนระเบิด (ความสุขกำัลังจะมา) : Hapiness is Coming

พลันรู้สึกว่าลีลาของนักเขียนท่านนี้ ทำให้เนื้อหาเกี่ยวกับความรัก (ที่ควรโรแมนติก) กระชับฉับไวคล้ายกำลังอ่านเรื่องราวกำลังภายในเข้มข้น ทุกบทตอนแฝงแง่คิดแห่งชีวิตที่เฉียบคม และสะกิดต่อมความรู้สึกผิดชอบชั่วดีให้หลั่งสารเคมีได้

“หวงเยวี่ยน” เป็นนักเขียนที่ฉันซูฮกจริงๆ

คนมีหัวใจที่ยังไม่ได้อ่านหนังสือของเขา สมควรเสาะหามาประดับบารมีบนชั้นหนังสือ อาจจะหาซื้อยากอยู่สักหน่อย เพราะเป็นหนังสือของสำนักพิมพ์ที่เล็ก แต่แนวมากๆ อย่างสำนักพิมพ์ freeform แนะนำให้ไปที่ร้านนายอินทร์ หรือ SE-ED นะคะ

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

เมื่ออ่านหนังสือของเขาจบนั้น ฉันมีความรู้สึกเจ็บแปลบที่อกข้างซ้าย ใบหน้าในอดีตของใครบางคนลอยขึ้นมาในห้วงคำนึง

ไม่รู้ว่าที่ปวดใจนักหนานานแรมปีอย่างนี้ เป็นเพราะไม่มีโอกาสได้ต่อว่าเขาให้สาใจ อย่างที่อยากทำสักครั้ง หรือเป็นเพราะไม่มีโอกาสได้เขย่าคอเสื้อถามว่า “ทำไม? จึงทำลายมิตรภาพกันด้วยวิธีอย่างนี้” ก็ไม่อาจจะรู้ใจตัวเองได้

ตอนจบของความผิดที่ฉันมีส่วนก่อ
… ยังคาใจ …

หลายความรู้สึกผสมผสานปนเป
เหมือนเอาเหล้าชั้นดีหลากยี่ห้อมาเทรวมกันในถัง
เมามายอย่างไร้รสนิยม … รสชาดไม่ได้เรื่อง

หลังจากให้โอกาสตัวเองหลายครั้งหลายครา ฉันพบว่า “มิตรภาพต่างเพศที่บริสุทธิ์แท้” กับคนที่เรารู้สึกว่าเขาก็ “น่ารักดี” นั้น เป็นเพียงความสัมพันธ์ในอุดมคติ และด้วยเงื่อนไขชีวิตนานาประการ ข้อความเพิ่มความมั่นใจประเภท “เราเป็นเพื่อนกันได้” คงเป็นเพียงบางส่วนของเวอร์ชันเต็มที่ว่า …

“เราเป็นเพื่อนกันได้
บนความปวดใจของใครบางคน รวมถึงตัวเราทั้งสองคนด้วย”

บาดแผลที่เราทำตัวเองบาดเจ็บนั้น ไม่สมควรที่จะใช้เป็นข้ออ้างสำหรับเหรียญกล้าหาญ แต่ควรใช้เป็นเครื่องเตือนใจที่เคยอวดดื้อถือดี

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

รัก ก็ คือ รัก
ไม่มาก ไม่น้อย กว่านี้

ดังนั้น

เวลาพูดว่า “รักมาก” มักเป็นตอนที่มากจนเกินไป
เวลารู้สึกว่า “รักน้อย” มักเป็นตอนที่ไม่เหลือใจ

ขาดสมดุลเมื่อไหร่ … พัง

… บทเรียนที่ไม่มีขายสอนฉันว่า …

รักแท้จริงจะเที่ยงตรงต่อหัวใจยิ่งกว่าเข็มนาฬิกา
รักแท้ไม่มีทางมาช้า รักแท้จะไม่ผิดเวลา

รักแท้ไม่ใช่เพชรที่ต้องเอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญยืนยันว่าน้ำงาม
โปรดอย่าล้อเล่นกับความรัก

บุคคลผู้มี “รัก” ในมือ มิบังควรเปิดโอกาสให้ “รักแท้” ตามหา