เคยรู้สึกดีๆ กับใคร แต่ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาทำไหม?
ไม่แปลกหรอก เพราะหลังจากเธออยู่ตรงนั้นสักพัก เฝ้าสังเกตด้วยความห่วงใย จนเวลาเนิ่นนานผ่านไป เธอก็อาจจะพบว่าเขา็ก็ไม่ได้อยากให้ใครไปเข้าใจ ไม่ได้อยากให้ใครไปยุ่มย่ามเตือนภัย ว่านั่นดี ว่านี่ไม่ เพราะเขามั่นใจว่าทางที่เขาเลือกมันไม่ได้เดือดร้อนใคร
ความห่วงใยของเธอจึงคล้ายแผ่นป้ายโฆษณาริมถนน
ผ่านสายตาแต่ว่าไร้ความหมาย
คนบางคนเก็บเรื่องมาคิดโดยไม่วางลง คงลืมไปว่าต่อให้แบกเรื่องไว้ทั้งโลก
… หนักที่ใจเรา โลกก็ไม่ได้เบาลง …
ในมุมที่เราเห็นว่าเขาทุกข์นักหนา และปรารถนาจะให้กำลังใจ เพื่อที่เขาจะได้ลุกขึ้นเดินต่อไป บางทีก็ทำให้เราทุกข์มากไปยิ่งกว่า การถอยออกมาจึงอาจจะดีกับตัวเรา แล้วก็เอาใจช่วยให้เขาค้นพบ “ทางออก” ของตัวเอง
ถ้าจะมองอีกมุมหนึ่ง คนที่ว่ามีความทุกข์ อาจจะเป็นได้ว่าไม่อยากสุข คนที่ทำร้ายตัวเองก็ไม่ได้แปลว่าทุกข์ ดังนั้นการที่เราจะไปบอกว่า “หยุดได้ไหม” เพราะการที่เราเห็นเขาเป็นอย่างนี้ทำให้เราช้ำใจ มันคงไม่ใช่วิถีทางที่จะสำเร็จได้ง่ายๆ คนที่จะหยุดความทุกข์ของเขาได้ ก็มีแต่ตัวเขาเอง
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
สายตาของฉันเหลือบเห็นใครบางคน Online ที่มุมจอด้านขวา
แม้นมิได้เอื้อนเอ่ยทักทาย ใจก็ยังยิ้มให้
เคยมีบางแว๊บที่คิดนิดๆ ว่าอยากให้ทุกอย่างเหมือนเดิม
แต่พอแว๊บถัดมาก็ตระหนักว่า
มันเป็นธรรมดาที่ในโลกนี้ไม่เคยมีอะไร “เหมือนเดิม” ได้นาน
แค่ไม่ได้คุยกับใครบางคนอีกแล้ว … เท่านั้นเอง
