ตั้งใจจะรื้อแค่เอกสารเก่าๆ ที่ไม่ได้ใช้ทิ้งไป และเตรียมเอกสารสำหรับจ่ายภาษี เดือนมีนาคม 2552 ให้เรียบร้อย แต่กลายเป็นวันเปิดกรุสมบัติเก่าไปซะได้

เอกสารเก่า ข้อมูลเก่า ซีดีเก่า หนังเก่า บัตรสมาชิกเก่า ใบรับประกันเก่า การ์ดวันเกิดเก่า การด์วาเลนไทน์เก่า ตลอดจนรูปถ่ายสมัยพระเจ้าเหา ไม่น่าเชื่อว่าฉันฝังตัวเองอยู่ในซากแห่งอดีตกว่าครึ่งวัน

ข้อความในการ์ดบางใบซึ้งกินใจ จนรู้สึกคล้ายเจ้าของลายมือมาอ่านให้ฟังใกล้ๆ เธอจะรู้ไหม … บางคนหายไปจากวงโคจรของชีวิต แต่ไม่เคยหายไปจากความทรงจำ

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

บางคนที่คบหาอาจจะทำให้รู้สึกว่า … เขา คือ “คนที่ใช่”
แต่เมื่อความสัมพันธ์ดำเนินไป

“คนที่ใช่” กับ “คนที่ไม่ใช่” อาจจะเป็นคนเดียวกันก็ได้

ไม่มีใคร “ใช่ทั้งร้อย” สำหรับใคร

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

เมื่อตอนบ่ายดูหนังอีโรติคเรื่อง The Intimate ที่คุ้ยได้จากตู้ซีดี นอกจากฉากอีโรติคที่ฉันลงมติว่าอาร์ตดี (ในเวอร์ชันที่ไม่มีเซ็นเซอร์ให้เสียอารมณ์) ความหมายบางอย่างที่อยู่ระหว่าง “ความสัมพันธ์” กับ “การแต่งงาน” ก็ถูกซ่อนเอาไว้อย่างแนบเนียนในหนังเรื่องนี้

“ถ้าคุณพบคนที่ใช่ คุณจะทำยังไง”

“ฉันจะชกหน้าเค้า” (เพราะฉันกำลังจะแต่งงาน)

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

“เรายกเลิกการแต่งงานไหม”

“ขอร้อง อย่าทำให้ผมโมโห”

“ถ้าฉันเป็นนรกของคุณ คุณจะเลิกกับฉันก็ได้”

“คุณรู้ไหม เมื่อเวลาผ่านไป นรกมันก็ขยายใหญ่เท่าความรักของเรา”

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

“ถ้าผมคิดถึงคุณจะทำยังไง”

“อย่าทำอย่างนี้ เราตกลงกันแล้วนะ”

“อืม”

“พรุ่งนี้คุณก็จะไปแล้วนี่”

“ผมอาจจะกลับมา เมื่อผมกลัวว่าจะลืมหน้าคุณ”

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

การร่ำลาเป็นกระบวนการที่คนเรากระทำ
เมื่อคิดว่าอาจจะมีโอกาสพบกันยาก หรืออาจจะไม่อยากพบกันอีก

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
ไม่ว่าอนาคตจะสอดคล้องกับความจริงหรือไม่
เรามักไม่อยากให้การร่ำลาเศร้าเกินไป

“แล้วค่อยนัดเจอกันนะ” … แม่ม หายหัวไปหลายปีละ
“แล้วจะโทรหานะ” … แม่ม ไม่เคยโทรมา

คนที่ใจห่วงหา ไม่ต้องสัญญา ก็มักจะติดต่อมา

อย่าไปยึดติดอะไรกับคำสัญญา
พรุ่งนี้ กับ ชาติหน้า ไม่รู้อะไรมาก่อน