Ayishere: The HomeBody

  

เกด … ขอบคุณที่เป็นจุดเริ่มต้นงานใหญ่ขนาดสิบคนโอบ(รอบโต๊ะ) ขอบคุณสำหรับผ้าพันคอสีชมพูที่ตั้งใจหอบหิ้วมาให้ ขอบคุณที่อยู่ช่วยหลังงานเลิก

ยุ่ง … ขอบคุณน้ำใจงามๆ และแรงงานในครัว ตั้งแต่ ล้างผัก ปอกกระเทียม ตั้งเตาถ่าน ย่างเนื้อ พี่ดีใจที่ความสัมพันธ์ของเรา ก้าวผ่านพรมแดนของอาจารย์กับลูกศิษย์มาแล้วนะ

อ๋อย … ขอบคุณที่ปล่อยให้ยุ่งมันมาคบหากับพี่ ขอบคุณที่ไว้ใจว่าพี่จะไม่ทำมันเสียผู้เสียคน ขอบคุณที่ช่วยขำมุกตลกฝืดๆ ระหว่างพี่กับเกด ขอบคุณที่ช่วยกินผักทั้งกะละมังจนหมด

อ้วน … ขอบคุณสำหรับเบเกอรี่ไฮโซ ที่แกหิ้วมาฝาก (หมึกมันชอบกินมาก) ขอบคุณอภินันทนาการโซดาตลอดงาน และน้ำอัดลมที่เอามาสมทบ ขอบคุณที่ให้ฉันทำฟันฟรีตลอดชีวิต และขอบคุณมิตรภาพดีๆ ที่แกมีให้ฉันเสมอ

พี่นิว … ขอบคุณที่พี่นิวแวะมานะคะ ทุกอย่างที่เราคุยกัน “มีความหมายระหว่างบรรทัด” ที่เราต่างเข้าใจดี ขอบคุณสำหรับความจริงใจที่พี่นิวมีให้ไม่เคยเปลี่ยนนะคะ

อ้อ … ขอบคุณที่มาเฮฮาด้วยกัน และเอาไส้กรอกอีสานมาช่วยงาน แม้ว่าปีที่ผ่านมาจะมีบางช่วงเวลาที่เราเกาเหลากันบ้าง ก็อยากให้รู้ว่าลึกๆ แล้ว ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นงั้นนะ

ตู๋ … หลังจากคุยกันในออฟฟิศสองต่อสอง เราแอบกอดกัน มีคนแซวแต่เราไม่สน (ใช่มะ) ขอบคุณที่ไว้ใจ ขอบคุณที่ไม่ได้เห็นพี่เป็นคนอื่นคนไกล เรื่องราวในชีวิตทุกเรื่องเดี๋ยวมันก็ผ่านไป สู้ๆ นะน้อง

เป็ด โอ๋ องุ่น … นี่เป็นครั้งแรกที่เราพบกัน ขอบคุณที่มาร่วมสังสรรค์ แม้เราจะไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะ เป็ดเงียบมาก โอ๋ยังไม่สนิทกัน และองุ่นน่ารักจนพี่พูดไม่ออก ก็อยากให้ทั้งสามคนรู้ว่าพี่ดีใจที่น้องมา และยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ

  

สภาพตอนเช้า หมูกะทะที่รอทางร้านมาเก็บ
กับ G.M. ที่สลบไสลเพราะวิ่งไปมาถึงตีสาม