ฝนตกขี้หมูไหล คนมีหัวใจมาพบกัน (ภาค 2)
บ่ายสามโมง เกด ยุ่ง อ๋อย มากันตรงเวลา เลยลากสามคนนี้ไปช็อปปิ้งที่ฟู้ดแลนด์ ซื้อของสดมาทำ BBQ ขนมขบเคี้ยว และน้ำอัดลม แล้วพา “เดินทางไกล” กลับมาที่บ้าน ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร บ่นกันอุบ
พอมาถึงบ้านก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อน้ำแข็ง 1 กระสอบ ก็เริ่มด้วยเครื่องดื่มเบาๆ เด็กๆ ตั้งวงเล่นโดมิโน่ พอพระอาทิตย์ตกดิน BBQ ก็เริ่มต้น ระหว่างรอหมูกระทะ Delivery มาส่งที่บ้าน
หมึก เกด อ๋อย ก่อนเริ่มเล่นโดมิโน่ กับ พ่อหนุ่มยุ่งนักย่าง BBQ
หมูกระทะยกแรก เกด อ๋อย ยุ่ง และคุณหมอฟันที่มาถึงตอนสองทุ่ม
ประโยคยอดฮิตของค่ำคืนนี้ “… รู้จักพี่เอ้ได้ยังไง?” เป็นการสืบสาวประวัติว่าเป็นญาติสายไหนของฉันนั่นเอง หลังจากนั้นก็จะตามมาด้วยรายการเผาสดฉัน “สมัยที่เรียนด้วยกันนะไอ้เอ้มัน …” เป็นงั้น เป็นงี้ “สมัยที่พี่เอ้เป็นอาจารย์นะ …” เป็นงั้น เป็นงี้
ฮ่วย ไม่มีเรื่องอื่นจะคุยกันเหรอไงวะ
นั่งกิน นั่งคุย รวมหัวกันเผาความหลังของฉันไปเรื่อยเปื่อยชนิดเผลอเป็นไม่ได้ หันหลังปุ๊บ โดนนินทาปั๊บ จนกระทั่ง น้องอ้อ สาวรักเดียวใจเดียวแห่งมิวสิคผับโผล่มาประมาณสี่ทุ่ม หล่อนหิ้วไส้กรอกอีสานมาด้วย 10 ไม้ (โอ้ว) หมูกระทะยกที่สองจึงเริ่มต้นตอนที่ พี่นิว ตู๋ และเป็ด ทยอยมากันครบองค์ประชุม
เป็ด พี่นิว ตู๋ ทีมนี้ยกแก้วกันโลด / ตู๋ เกด อ้อ อ๋อย ทีมนี้เค้าเน้นหมูกระทะกับผักสด
อ้วน อ๋อย ยุ่ง โอ๋ และองุ่น สาวสวยที่กินเก่งได้ใจ
ถ้าหมูกระทะยกสองไม่ได้องุ่น รับรองเหลือบานแน่ๆ
กว่าจะสลายตัวก็ตีสองครึ่ง เก็บของเสร็จตอนตีสาม เกดนอนที่บ้านแล้วแอบย่องกลับไปตอนตีห้า ฉันตื่นเช้ามาแปดโมงไม่รู้เกดหายไปไหนแล้ว บรรยากาศเมื่อวานนี้ทำให้ฉันมีความสุขมาก ดีใจที่ทุกคนเข้ากันได้ดี และสนุกสนานกันถ้วนหน้านะคะ
อยากขอบคุณที่หลายๆสิ่งๆทำให้เกตได้เจอกะพี่เอ้และก็ทุกๆคน
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่เกตได้รับ
จะเก็บภาพเหล่านี้ไว้ตลอดไป