อยากล้อเล่นกับความรู้สึกตัวเองด้วยการเขียนบล็อคนี้
ได้เวลาวัดความเข้มแข็งของตัวเองสักที

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ระหว่างเราจบไปเนิ่นนานจนฉันรู้สึกสบายดี ไม่ทุรนทุราย ไม่หาเหตุผล ไม่กระวนกระวาย จนวันนี้น้องที่รู้จักกันอุตส่าห์ส่งข้อความมาทาง MSN ว่าเธอยังไม่ตาย เอ๊ย ไม่ใช่ น้องบอกว่าเธอ “ออนกบ” เมื่อวันก่อน แต่ไม่เจอฉัน คนหวังดีคล้ายจะเสียดายโอกาสที่เราไม่ได้พบกัน แต่ข่าวนั้นไม่ได้ทำให้ฉันยินดีหรือเสียดาย

ฉันพยายามที่จะไม่รู้สึกอะไร … ฉันไม่อยากร้องไห้

โกรธไหม? – ไม่นะ ไม่โกรธ
คนอย่างเธอ อย่างไรเสียฉันคงโกรธไม่ได้

เธอแค่ดำเนินชีวิตตามธรรมชาติของเธอ
และนั่นก็ไม่ใช่ความผิดอะไร

… เพียงแต่ …

ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อเธอ
มันทำให้ฉันรู้สึกว่าความโง่ของตัวเองเปล่งประกาย

ถ้าเจอกันเราก็คงคุยได้

เธอรู้อยู่แก่ใจ
นอกโลกออนไลน์ เรามีวิธีสื่อสารกันตั้งมากมาย
ในโลกออนไลน์ เรามีโอกาสพบกันทุกวัน
โดยไม่ต้องรอไปเจอกันในกบก็ได้

ที่มิตรภาพหันหลังห่างหาย
จึงไม่ใช่เพราะเราไม่มี “โอกาส” สนทนากัน
แต่เป็นเพราะความตั้งใจของเธอที่จะให้เป็นเช่นนั้น

… ฉันไม่ชอบคิดแทนใคร …
ด้วยความเคารพในสิ่งที่เธอตัดสินใจ
ฉันจึงปล่อยให้เวลาและความทรงจำผ่านเลยไป

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ผลลัพธ์ จากการล้อเล่นกับความรู้สึกของตัวเอง
เขียนบล็อคเสร็จแล้ว … น้ำ ตา ไหล

เธอยังคงเป็นความทรงจำดีๆ ที่ฉันอยากฝังไว้
… ลึกสุดใจ …