มันเริ่มต้นที่ใครสักคนในวงพูดขึ้นมาว่า “เมื่อก่อนชีวิตหนูลำบากมากเลย …”

หลังจากนั้นก็เป็นรายการชีวิตต้องสู้ของสาวๆ ที่มาจากทิศทางที่ต่างกันทั่วฟ้าเมืองไทย ฉันนั่งฟังอยู่นานก็ไม่ได้รู้สึกว่าใครจะลำบากกว่าใคร ก็แค่โอกาสในชีวิตผ่านมาคนละจังหวะเวลากัน พวกเธอก้าวมาถึงจุดนี้ได้ก็แสดงว่า “ไม่มีใครโชคร้ายตลอดไป”

การได้รับรู้ความเป็นมาของพวกเธอ ช่างมีสีสันและให้แง่คิด ไม่ต่างจากการรับชมละครชีวิต ที่ตัวเอกของเรื่องมานั่งถ่ายทอดเบื้องหลังอย่าถึงพริกถึงขิง และตรงไปตรงมา

หลังจากฉันนั่งฟังเงียบๆ อยู่นาน ก็ได้ยินว่า “อิจฉาชีวิตพี่เ้อ้จังเลย” ฉันฟังแล้วก็ได้แต่ยิ้ม ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ฉันจะต้องส่งเรื่องราวเข้าประกวด พอน้องพูดซ้ำอีกทีฉันก็เลยบอกว่า “อย่าอิจฉาชีวิตใครเลย ธรรมชาติยุติธรรมเสมอนะ”