ฉลองวันเกิดแบบไม่นับแคลอรีในช่วงสุดสัปดาห์ และไม่ได้ออกกำลังกาย 2 วัน น้ำหนักก็เลยขยับขึ้นมาแตะ 50.0 kg. ในเช้าวันนี้ ซึ่งก็มีที่มาที่ไปอันสมควรจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ และยังคงยิ้มได้ … สบายใจ

ตราบใดที่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรและเป้าหมายอยู่ที่ไหน
ก็สามารถควบคุมตัวเองให้กลับสู่เส้นทางหลักได้

เช้าเมื่อเช้าไปวิ่งที่สวนเบญจกิติ ระยะทาง 1 รอบ = 1.8 km. ฉันใช้เวลาวิ่งเหยาะๆ ตามปกติประมาณ 12 นาที/รอบ แต่วันนี้อากาศดีมาก ร่มรื่น ชื้นฝน และไม่มีแดด ฉันเลยวิ่งไปหนึ่งรอบกว่าๆ ให้ครบเวลา 15 นาที ได้ระยะทางประมาณ 2.25 km. แล้วเดินต่อจนครบ 3.6 km.

หลังออกกำลังกายพอได้เหงื่อซึมๆ ที่แผ่นหลัง ก็ไปนั่งเล่นริมน้ำ เสพอากาศสดชื่นให้เต็มปอดด้วยการให้ใจแบบโยคะ และนั่งสมาธิอีกสักครู่ ได้อยู่กับตัวเองแบบนี้ช่วยให้จิตใจผ่อนคลายดี

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ฉันจอดรถไว้ที่ฟู้ดแลนด์ที่อยู่ตรงข้ามกับสวน จึงต้องกลับมาเอารถ เสียงเพลงชาติไทยดังขึ้นเวลา 8.00 น. ตอนที่ฉันข้ามถนนจากสวนมาอยู่ฝั่งฟู้ดแลนด์ ตรงนั้นเป็นตลาดเช้าเล็กๆ ที่มีอาหารให้เลือกอิ่มหลากหลาย พนักงานออฟฟิศจึงมารวมตัวกันอย่างพร้อมใจ

เสียงเพลงจากสวนทำให้บางคนหยุดยืนตรง บางคนก็ยังเดินต่อไปด้วยความรีบร้อน แต่บางคนเดินไปได้สักครึ่งเพลงก็เปลี่ยนใจมาหยุดยืนเหมือนคนอื่นได้ นั่นทำให้ฉันเริ่มมองเห็นความแตกต่างของคนในสังคมใหญ่

แม้ว่าเราจะปฏิบัติอย่างเดียวกัน
ก็ไม่ได้หมายความเราจะมีความคิดที่คล้าย

… เมื่อเพลงชาติดัง …

บ้างหยุดยืนด้วยความเคยชิน บ้างหยุดยืนด้วยความภูมิใจ
บ้างหยุดยืนเพราะไม่อยากแปลกแยกแตกต่างจากใคร
บ้างหยุดยืนเพราะไม่กล้าเดินต่อไป

… เหมือนกันข้างนอก ต่างกันข้างใน …

แม้กระทั่งคนที่รีบเดินในขณะที่เพลงชาติดัง
อาจจะกำลังประหยัดเวลา 1 นาที
ไว้สำหรับเรื่องสำคัญระดับชาติจึงไม่อาจชะลอฝีเท้าได้

ในสังคมประชาธิปไตย
เราล้วนมีสิทธิ์ คิด เลือก ทำ เชื่อ แตกต่างกันไป
อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใคร