Ayishere: The HomeBody

ในขณะขับรถไปส่งหมึกที่โรงเรียนตอนเช้า ฉันจะเปิดวิทยุคลื่น FM 90.50 หรือ FM 100.50 ฟังข่าวในรถทุกวัน ระหว่างทางนั้นหมึกก็จะนั่งกอดตุ๊กตาหมีเงียบๆ โดยไม่พูดจ้อเหมือนช่วงเย็น ถ้าฉันชวนคุยก็จะเป็นแบบถามคำตอบคำ คาดว่าเครื่องยังไม่ติดเพราะเช้าเกินไป

ฉันเคยนึกสงสัยว่าข่าวสารที่เปิดทุกเช้านั้น หมึกฟังรู้เรื่องบ้างหรือไม่ แล้วก็พบว่าหมึกจับประเด็นสำคัญที่วิทยุพูดบ่อยๆ หรืออย่างน้อยก็จับคำสำคัญเอามาถามฉันได้

• GT200 ไม้ล้างป่าช้า (ไอ้ไม้นี่หน้าตาเป็นไง?)
• “สิ่งปฏิกูล” หน้าบ้านนายก (ปฏิกูลคืออะไร?)
• กลูตาไทโอน ยาที่ฉีดแล้วขาว (กล้าฉีดได้ไง? ขาวจริงเหรอ?)
• ยาแก้ไอที่กินแล้วครูตีไม่เจ็บ (มีด้วยเหรอครับ?) ฯลฯ

เมื่อวานนี้มีนกพิราบมาตายอยู่บนหลังคาห้องครัว 1 ตัว พอวันนี้กลับถึงบ้านก็มีนกพิราบมานอนตายอยู่ที่ระเบียงอีก 1 ตัว เหตุการณ์ชักไม่ค่อยปกติ แต่ยังหาสาเหตุไม่ได้ว่าทำไมนกพิราบถึงตายติดๆ กัน สองวันแล้ว ความจริงฉันก็ไม่ได้นึกเอ็นดูนกพิราบพวกนี้นักหรอก เพราะมันขับถ่ายที่ระเบียงตึกไปทั่ว แต่ก็ไม่ได้นึกไปถึงขนาดว่าจะอยากให้มันตาย

ในขณะที่คุณปาป๊าเก็บศพนกพิราบตัวล่าสุดจากระเบียง พลางรำพึงรำพันกับตัวเองอย่างไม่ต้องการคำตอบ “นกพิราบตายสองตัวแล้วนะ มันมาจากไหนกันเนี่ย?” พลันคำตอบก็ลอยมาจากน้องหมึกอย่างทันทีทันควัน “มันคงมาจากสนามหลวงมั๊งป๊า ได้ข่าวว่าเขากำลังจับกันอยู่” แสดงว่าข่าวที่เปิดตอนเช้าเนี่ย … เด็กมันก็ฟัง