วันแม่ปีนี้เรารวมพล ไปทานบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นกันที่ Sukishi สาขาเซ็นทรัลพระราม3 ประกอบด้วย คุณแม่ของฉัน คุณแม่ของเขา คุณแม่ของหมึก (ฉันเอง) และอีกสามหนุ่มต่างวัย คือ น้องหมึก ปาป๊า และคุณตา

บุฟเฟต์ที่ร้านนี้อร่อยดี ยิ่งได้มาด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างนี้ ทั้งอบทั้งอุ่นใจ มื้ออาหารที่พร้อมหน้าทำให้ฉันไม่ลืมว่า ตัวเองโชคดีแค่ไหน ที่ทุกคนในครอบครัวเข้ากันได้ไปกันดี

คุณแม่กานดา กับ คุณแม่กัลยา ยิ้มร่าทั้งคู่

รับประทานอาหารเสร็จ ก็แยกย้ายกันไปช็อปปิ้ง ฉันเลยชะแว๊บเข้าร้านชลาชล ตัดผมฉลองวันแม่ซะหน่อย พี่ดาที่เป็นช่างประจำก็แสนรู้ใจ ตัดผมกระชากวัย ไถสั้นกันไปเลย แถมรอยตีนแมวบางๆ ที่ตีนผมสองข้าง … ห้าวสะใจ

“ให้รู้ซะบ้างว่านี่แม่ใคร?”

ในบางช่วงวัย
เราห่วงใยความเป็นไปของคนอื่นมากกว่าตัวเอง
เราบอกรักโดยไม่สนใจว่าเราจะเป็นที่รักของเขาหรือไม่

จนกระทั่งโมงยามแห่งความรักได้มีตอนจบที่หลากหลาย
จึงเริ่มเรียนรู้ว่าความรักไม่ใช่สิ่งที่จะสมหวังได้อย่างใจ

เกิดขึ้น –> คาดหวัง –> ผิดหวัง –> เสียใจ
วนเวียนเป็นวัฏจักรซ้ำมาซ้ำไป

ตราบเท่าที่เรายังมองเห็น “ตัวเขา” มีค่ามากกว่า “ตัวเรา”
สุข ทุกข์ ของเรา ก็ขึ้นอยู่กับเขา

ไม่จำเป็นต้องลดคุณค่าตัวเรา เพื่อให้เขามองเห็น
ใช้ชีวิตให้มีคุณค่่าอย่างที่อยากเป็น ไม่ว่าเขาจะเห็นหรือไม่

คนที่คู่ควรกับเรา คือ คนที่เห็นเรา “มีค่า”
โดยที่เราไม่ต้องใช้ความพยายามทำตัวให้ “มีคุณ”

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ความรักที่มีคุณภาพ แตกต่างจากภาระทางใจ
เพราะความรักที่ดีนั้น มั่นคงและดูแลตัวเองได้

รักแท้ คือ รักและดูแลสุขภาพกายใจ

ถ้าเธอยังดูแลตัวเองไม่ได้
อย่าพูดง่ายๆ ว่าเธอรักฉัน และอย่าสรุปว่าเรารักกัน

เพื่อพิสูจน์ความจริงใจในการคบหา
เราไม่ต้องเล่าเกี่ยวกับอดีตทั้งหมดในชีวิตที่เคยผ่านมา
มีตั้งหลากวิธีบนโลกใบนี้ที่จะแสดงให้เขาเห็นว่า
บนทางข้างหน้าเราจะไม่หลอกลวงกัน

เรื่องที่พูดไปแล้วสะเทือนใจ ทั้งยังเปลี่ยนแปลงไม่ได้
มีแต่สร้างความปวดร้าวข้างใน
ก่อนเล่าควรถามตัวเอง … จะเล่าเพื่ออะไร?

การมีความลับเป็นเรื่องดี ไม่แปลกถ้าเลือกที่จะมี

“ไม่พูด” ต่างจาก “โกหก” ตรงที่เราใช้ความเงียบแห่งอดีตเป็นยา
แทนการตบแต่งเรื่องราวให้ดูคล้ายว่า
เราไม่มีทางเลือกอื่นจึงต้องทำอย่างที่แล้วมา

ความจริงไม่เคยตาย แต่เรามีสิทธิ์เลือกเวลาพูดได้

หากมีวันที่เขาได้ทราบความจริงจากปากคนอื่น
แล้วอยากให้เรายืนยันว่า “ใช่” หรือ “ไม่”
ก็ถึงเวลาที่เราต้องพูดถึงอดีตอย่างตรงมาตรงไป

“ความรัก” ที่สามารถผ่านมรสุมแห่งอดีตได้
มักดำเนินควบคู่กับคำว่า “อภัย”

เมื่อใครบางคนต้องการร่วมทางชีวิตกับเรา
เขาควรมีคุณสมบัติทางใจที่กว้างพอจะรับรู้ว่า
มนุษย์เปลี่ยนอดีตไม่ได้ แต่มีอนาคตร่วมกันได้เสมอ

บางครั้งเราก็อกหัก
ตั้งแต่ยังไม่เคยเห็นหน้าตาความรัก
เพียงเพราะไม่เคยส่องกระจกดู

ในโมงยามแห่งความรัก
ภาพในดวงตาจะสะท้อนให้รู้
หน้าตาความรักก็อยู่ในกระจกที่เรามองเห็นอยู่
ขอเพียงตั้งใจดู

ถ้าความรักที่มีทำร้าย หน้าตาเราจะดูไม่ได้
นอนไม่หลับ ขอบตาดำ คิดแล้วช้ำ นอนร้องไห้
มีแต่คำถามว่าเขาทำกับเราได้ยังไง
ทั้งที่เป็นเราเองที่ยอมให้เขาทำกับเราอย่างไม่เกรงใจ

ล้วนเป็นโมงยามที่ความนับถือตัวเองของเราหายไป
เราลดค่าของตัวเองลง แต่เรียกร้องให้คนมองเห็นค่า?

พอได้สติขึ้นมา … ตาสว่าง
ลุกขึ้นมาขอคืนพื้นที่หัวใจ เคลียร์ความหลังที่ไม่น่าจำออกไป
เราสามารถรักตัวเองในรูปแบบที่อยากได้
โดยไม่ต้องรอใครมอบให้

(3 สิงหาคม 2553)

เห็นภาพตัวเองสะท้อนเข้าตา
พลันรู้สึกได้ว่า
ความรักที่สัมผัสได้ในทางปฏิบัตินั้นมีอยู่จริง

รักคนอื่นอาจจะมีผิดหวัง
พอกลับมารักตัวเองบ้าง … ไม่ผิดหวังเลย

นั่งเล่นกับจีเอ็ม มองหน้ากันไปมา แล้วก็รู้สึกว่า จีเอ็มทันสมัยมาก มีขอบตาดำๆ หนาๆ ตรงปลายเฉียงขึ้นข้างบน ดูเปรี้ยวโฉบเฉี่ยว เป็นหมาทันสมัย สาวๆ ที่ชอบเขียนขอบตาแบบนี้ บอกช่างแต่งหน้าได้เลยว่า

ฉันเป็นลูกค้าประจำที่ ร้าน Healthy Meal สาขา ซ.สุขุมวิท16 มาได้ 3 สัปดาห์แล้ว แวะไปทุกเช้า เพื่อรับประทานอาหารเช้า และสนทนาพาทีกับพี่ๆ ในคลับ ซึ่งได้ทั้งกำลังใจและมุมมองใหม่ๆ

พี่กบเจ้าของร้านจะจัดแข่งขันลดน้ำหนักชิงเงินสด ค่าสมัคร 500 บาท ผู้เข้าแข่งขันจะพบกันสัปดาห์ละครั้ง ทุกวันพุธ เวลา 17.30 – 19.00 น. เพื่อชั่งน้ำหนัก วัดสัดส่วน แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ตรวจสอบความก้าวหน้า และมีวิทยากรมาให้คำแนะนำ ตลอดระยะเวลาแข่งขัน 12 สัปดาห์

คิดดูเล่นๆ ค่าสมัคร 500 บาท และได้มาอบรม 12 สัปดาห์ ได้ความรู้ ได้กำลังใจ ได้เพื่อน ก็คุ้มแล้วนะ แต่ แต่ แต่ … น้ำหนักของฉัน ไม่เยอะพอที่จะไปลดแข่งกับใคร เลยมานั่งคิดว่าจะทำยังไงให้ได้เข้าอบรม แบบจ่ายน้อยกว่า และไม่กดดัน เพราะถ้าลงแข่งขัน ฉันทำเล่นๆ ไม่เป็นแน่ เดี๋ยวจะหุ่นดีเร็วเกินไป

เลยเริ่มมองหา “เป้าหมาย” จากคนในร้านนั่นหละ แล้วก็ได้พบกับ “พี่อ้อย” เธอเป็นสาววัยกลางคน คุยสนุก อารมณ์ดี และมีรอยยิ้มแจกไม่อั้น ที่สำคัญเธอน่าจะลดน้ำหนักได้อีกพอสมควร เลยเข้าไปแย๊บเล่นๆ

พี่อ้อยคะ พี่อ้อยลงแข่งรึเปล่า

ไม่ๆ ไม่หรอก

พี่ลงแข่งสิคะ หนูเชื่อว่าพี่อ้อยทำได้ เอางี้ไหม หนูออกค่าสมัครให้ 200 พี่อ้อยจ่ายเองอีก 300 รวมเป็น 500 พี่อ้อยลงแข่ง หนูเป็นเจ๊ดัน ให้กำลังใจ แล้วถ้าพี่ชนะเราแบ่งกัน 40:60 ดีไหมคะ

เอางั้นเหรอ

ค่ะ หนูเชื่อมั่นในตัวพี่ เดี๋ยวหนูยิงเบอร์หนูไปเครื่องพี่ แล้วพี่เซฟไว้ เราจะได้โทรคุยกัน

พูดดังนั้นแล้ว ฉันก็จัดการควักเงิน 200 ให้พี่กบ เพื่อเป็นค่าสมัคร พี่อ้อยก็ตกลงตามนั้น win-win situation พี่อ้อยได้ลดน้ำหนัก ส่วนฉันก็ได้ไปอบรม 12 สัปดาห์ ในราคาเพียง 200 บาท แถมยังมีโอกาสชิงเงินสดกับเขาด้วย

พรุ่งนี้เริ่มแข่งขัน พบกันตอนปฐมนิเทศนะคะ ^_^

พบคนถูกใจ –> ฟังเพลงหวาน

แล้วอย่าลืมปล่อยตัวเองให้ซึมซับอารมณ์นั้นนานๆ
เพราะช่วงเวลาที่เพลงห่าเหวอะไรก็หวาน
มักจะไม่อยู่กับเรานาน

ตกหลุมรัก –> ฟังเพลงซึ้ง

แล้วปล่อยตัวเองให้เชื่อว่าได้พบรักแท้ที่มีเพียงหนึ่ง
สูดกลิ่นไอของช่วงเวลาสั้นๆ
ที่ทำให้เราพร้อมจะทำลายชีวิตตัวเอง

อกหัก –> ฟังเพลงรัก

แล้วเปิดโอกาสให้ตัวเองฟื้นตื่นจากความหวานมาพบความจริง
จะเกิดมา “รัก” อะไรกันนักหนา
โลกนี้มันบ้า

… เพิ่งรู้เหรอไง …

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ในโลกที่มีแต่คนเหงาเดินชนกัน
คงมีบางวันที่ถูกใจกันง่ายๆ
และตกหลุมรักอย่างไม่ทันตั้งตัวเตรียมใจ

เพื่อที่จะได้รู้ว่า
ความรักที่ไม่มีทางไป … ก็มีจริง

ระหว่างที่กำลังพอกหน้าด้วยองุ่นและมาส์คดวงตา
ฉันยกมือถือขึ้นสุดแขน แล้วกดชัตเตอร์ 1 ครั้ง
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าที่ร้านทำอะไรกับใบหน้า

… เพื่อที่จะกลับมาพบความจริงที่บ้านว่า ….

บางครั้งความกลัวแก่
ก็ผลักดันให้เราทำอะไรๆ แปลกประหลาดเช่นนี้ได้

เริ่มจากหมุนเงินไม่ทัน ลูกค้าติดหนี้ พนักงานลาห้าวัน งานท่วมหัว แม่ผัวมา ติดหวัดลูก นอนไม่พอ เจ็บคอ หวัดไม่หาย ไม่มีเวลากายภาพบำบัดคอ ล่าสุดเมื่อสักครู่จอดรถติดไฟแดง กระบะมาชนท้าย

ยังมีอะไรเหลืออีกไหม? (หวังว่าคงไม่)

ขับรถไปรับหมึกจากโรงเรียน จอดติดไฟแดงตรงถนนหน้าเซ็นทรัลพระราม3 ตัดกับถนนนราธิวาสฯ ไม่ได้นั่งกินขนม ไม่ได้คุยโทรศัพท์ และไม่ได้ขับผิดเลนส์ เห็นไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียว กำลังจะเข้าเกียร์ D เดินหน้า ได้ยินเสียงดัง … โครม … เคลมได้ อย่างนี้มันเคลมได้ เพราะเราไม่ผิด แต่เสียเวลา พี่คันข้างหลังจะรีบอะไรนักหนา (วะคะ)

กำลังรู้สึกว่าทั้งสัปดาห์นี้ชีวิตกำหนดเองไม่ได้
เหมือนถูกสถานการณ์ … ลากมา ลากไป

แต่เสียดายจริงๆ ที่ฉันมีแจกันเพียงหนึ่งใบ
แล้วก็มีดอกไม้ประดับไว้อยู่ในนั้น
ฉันคงไม่อาจฝืนคว้าเจ้ามาปักไว้ด้วยกัน
เพียงแต่ทุกวัน … ขอดอมดมแค่เพียงห่างๆ

อยู่ออฟฟิศคนเดียวในวันฝนพรำ
เสี้ยวความทรงจำจึงฟื้นตื่น

ในวันที่ความสัมพันธ์ไม่มีทางไปข้างหน้า
เรื่องธรรมดาที่ต้องบอกลากัน
บอกลาเถอะ บอกลาฉัน
เพราะความเงียบงันไม่ใช่การถนอมใจ

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

มีคนบอกว่าคุณมีเพื่อนใหม่
เธอรักคุณได้ดีกว่าฉันไหม
มีฟ้าสีดำเหนือเมืองของฉัน
ฉันรู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน ฉันพนันว่าเธออยู่ด้วย

ใช่ … ฉันรู้ว่ามันโง่
แต่ฉันแค่ต้องเห็นมันด้วยตัวฉันเอง

ฉันอยู่ที่มุมนั้น กำลังมองคุณจูบเธอ
ฉันอยู่ตรงนี้ ทำไมคุณมองไม่เห็นฉัน
ฉันให้ไปทุกอย่าง แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณพากลับบ้าน
ฉันยังคงเต้นต่อไปคนเดียว

ฉันจะเต้นต่อไปทั้งคืน
ฉันทำเละเทะไปหมดแล้ว ฉันออกนอกเส้นแล้ว
แทงฉันด้วยกริชและขวดแตก
ฉันหมุนไปรอบๆ เป็นวงกลม

ฉันอยู่ที่มุมนั้น กำลังมองคุณจูบเธอ
ฉันอยู่ตรงนี้ ทำไมคุณมองไม่เห็นฉัน
ฉันให้ไปทุกอย่าง แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณพากลับบ้าน
ฉันยังคงเต้นต่อไปคนเดียว

ห่างออกมา แต่ยังคงใกล้
ไฟยังสว่าง เพลงยังดัง
แต่ทำไมคุณไม่เห็นฉันยืนอยู่ตรงนี้
ฉันแค่มาเพื่อบอกว่า … ลาก่อน

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

อย่าแปลกใจถ้าแปลไม่ตรงทุกคำ เพราะแปลตามใจฉัน

ขอบคุณเพลง “Dancing on My Own”
โดย Robyn นักร้องสาวเปรี้ยวคนโปรดของฉัน

หันหลังเดินมาจาก … บางเรื่อง บางที่ บางคน
หลายปีผ่านไปได้เห็น “พัฒนาการ” ที่ดี … ผิดหู ผิดตา
ธรรมชาติของคนก็รู้สึก “เสียดาย” … เป็นธรรมดา
เกิดความรู้สึกว่า … จากมาเร็วไป

รู้สึกชื่นชมการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี
การเปลี่ยนแปลงที่ … ไม่มีฉันรวมอยู่ด้วย

ในความซับซ้อนของเงื่อนไขชีวิต
ถ้าให้คิดให้เลือกใหม่
ผลลัพธ์คงเหมือนเดิมไม่ต่างไป

ก็แค่เสียดาย แต่ไม่เสียใจ

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ปล. เห็นภาพถ่ายอาคารใหม่ ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และโครงการต่างๆ ที่พัฒนาไป เลยเกิดความรู้สึกประมาณนี้