Feb
09
เด็กๆ รู้ว่าพวกเขาสามารถถามทุกอย่างที่สงสัยกับพ่อแม่ได้ และหวังว่าจะได้คำตอบที่สามารถเข้าใจ ทั้งที่บางคำถามเหล่านั้น ตลอดชีวิตของเราเองก็ยังตอบไม่ได้ แต่เรากลับพยายามอธิบายให้คนตัวเล็กๆ เข้าใจ
ความสุข มีราคาที่เราต้องจ่ายในรูปแบบที่ต่างกันไป
ความคาดหวัง คือภาพที่ชัดเจนว่าคนอื่นควรดำเนินชีวิตอย่างไร ในขณะที่เราไม่รู้ว่าควรจัดการอย่างไรกับชีวิตตัวเอง
ความลับ คือข้ออ้างเพื่อทะนุถนอมหัวใจของเขา ไม่ให้บอบช้ำจากการกระทำของเรา หรือคือสิ่งที่เราเก็บไว้เพื่อให้เรื่องที่รู้อยู่แก่ใจว่าผิดนั้น คล้ายมีเหตุผลสมควรแก่การกระทำ เพื่อให้ชีวิตดำเนินต่อไปได้ โดยไม่ต้องอธิบายกับใคร
ฉันหลับไปพร้อมกับหลายเรื่องราวที่คิดว่าเข้าใจ
เพื่อที่จะตื่นมาพบคนเดิมในวันใหม่
คนที่ไม่เข้าใจอะไรเลย
Posted in ห้องนั่งเล่น
Feb
07
เมื่อวันศุกร์แวะไปติดต่อเรื่องภาษี
ที่กรมสรรพากร (อาคารมโนรม)
บังเอิญเหลือบไปเห็นคูลเลอร์น้ำดื่มนี้
ความกระหายน้ำแห้งเหือดไปทันที
ถ้ายังไม่ได้เสียภาษี … ห้ามดื่มใช่ไหมเนี่ย?
Posted in ห้องทำงาน
Feb
07
ปกติแล้วถ้าออกจากโรงเรียนของหมึก 17.10 น. อย่างช้าที่สุด 17.40 น. (30 นาที) ก็กลับถึงบ้าน แต่เมื่อวันพุธที่ผ่านมา รถติดวินาศสันตะโรโดยไม่ทราบสาเหตุ ขนาดเปิด จส.100 ฟัง ตำรวจจราจรเองก็ยังข้องใจ ว่าทำไมมันติดได้ทั่วบ้านทั่วเมือง
ขับรถออกจากโรงเรียนเวลาเดิม 17.10 น. วิ่งผ่านเซ็นทรัลพระราม3 แล้วข้ามสะพานจากห้าแยกคลองเตย จะมาลงหน้าศูนย์ประชุมสิริกิตติ์ ติดค้างอยู่กลางสะพานไม่ขยับเป็นชั่วโมง พอลงสะพานได้ก็ชิดซ้ายเข้าศูนย์ประชุมฯ ทะลุโรงงานยาสูบ ออกมาทางพระราม4 เพื่อเข้าบ้านทางซอยไผ่สิงโต
ไฟเขียวเมืองไทย … รถไปไม่ได้นะคะ
19.30 น. ยังติดอยู่บนถนนพระราม4 ตรงสี่แยกคลองเตย กว่าจะค่อยๆ เลื้อยมาถึงบ้านได้ 19.50 น. พอดิบพอดี ใช้เวลาเดินทางกลับจากโรงเรียนทั้งสิ้น 2 ชั่วโมง 40 นาที ทำสถิติใหม่ new high เลยนะเนี่ย
Posted in ห้องนั่งเล่น
Feb
03
ในขณะขับรถไปส่งหมึกที่โรงเรียนตอนเช้า ฉันจะเปิดวิทยุคลื่น FM 90.50 หรือ FM 100.50 ฟังข่าวในรถทุกวัน ระหว่างทางนั้นหมึกก็จะนั่งกอดตุ๊กตาหมีเงียบๆ โดยไม่พูดจ้อเหมือนช่วงเย็น ถ้าฉันชวนคุยก็จะเป็นแบบถามคำตอบคำ คาดว่าเครื่องยังไม่ติดเพราะเช้าเกินไป
ฉันเคยนึกสงสัยว่าข่าวสารที่เปิดทุกเช้านั้น หมึกฟังรู้เรื่องบ้างหรือไม่ แล้วก็พบว่าหมึกจับประเด็นสำคัญที่วิทยุพูดบ่อยๆ หรืออย่างน้อยก็จับคำสำคัญเอามาถามฉันได้
- GT200 ไม้ล้างป่าช้า (ไอ้ไม้นี่หน้าตาเป็นไง?)
- “สิ่งปฏิกูล” หน้าบ้านนายก (ปฏิกูลคืออะไร?)
- กลูตาไทโอน ยาที่ฉีดแล้วขาว (กล้าฉีดได้ไง? ขาวจริงเหรอ?)
- ยาแก้ไอที่กินแล้วครูตีไม่เจ็บ (มีด้วยเหรอครับ?) ฯลฯ
เมื่อวานนี้มีนกพิราบมาตายอยู่บนหลังคาห้องครัว 1 ตัว พอวันนี้กลับถึงบ้านก็มีนกพิราบมานอนตายอยู่ที่ระเบียงอีก 1 ตัว เหตุการณ์ชักไม่ค่อยปกติ แต่ยังหาสาเหตุไม่ได้ว่าทำไมนกพิราบถึงตายติดๆ กัน สองวันแล้ว ความจริงฉันก็ไม่ได้นึกเอ็นดูนกพิราบพวกนี้นักหรอก เพราะมันขับถ่ายที่ระเบียงตึกไปทั่ว แต่ก็ไม่ได้นึกไปถึงขนาดว่าจะอยากให้มันตาย
ในขณะที่คุณปาป๊าเก็บศพนกพิราบตัวล่าสุดจากระเบียง พลางรำพึงรำพันกับตัวเองอย่างไม่ต้องการคำตอบ “นกพิราบตายสองตัวแล้วนะ มันมาจากไหนกันเนี่ย?” พลันคำตอบก็ลอยมาจากน้องหมึกอย่างทันทีทันควัน “มันคงมาจากสนามหลวงมั๊งป๊า ได้ข่าวว่าเขากำลังจับกันอยู่” แสดงว่าข่าวที่เปิดตอนเช้าเนี่ย … เด็กมันก็ฟัง
Posted in ห้องของน้องหมึก
Feb
02
หมึกเล่นเกมส์เยอะไหม?
ผู้ปกครองหลายท่านถามฉันอยู่บ่อยๆ เพราะในจินตนาการของพวกเขา เวลาเห็นรูปถ่ายของหมึกบนบอร์ดที่โรงเรียน ก็คิดไปว่าที่บ้านคงจะเข้มงวด ให้หมึกเรียนหนังสืออย่างหนัก และไม่ยอมให้เล่นให้พักอย่างเด็กทั่วไป
ทั้งที่ความจริงแล้วหมึกเป็นเด็กสนุกสนาน ค่อนข้างผ่อนคลาย และมีอารมณ์ขันใช้ได้ ไม่ใช่เด็กคร่ำเครียดอะไรเลย ฉันบอกหมึกอยู่เสมอว่าให้เลือกทำสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข เรียนก็ให้เรียนอย่างมีความสุข ตั้งใจที่สุดแล้วก็ไม่ต้องกังวลถึงผลของมัน
ส่วนเรื่องเกมส์นั้นเรามีข้อตกลงกัน หมึกจะได้สิทธิ์เล่นเกมส์วันละ 1 ชั่วโมง ในช่วงเวลา 20.00 – 21.00 น. เมื่อทำทุกอย่างต่อไปนี้เรียบร้อยก่อนสองทุ่ม
- ทำการบ้านทุกอย่างเรียบร้อย
- จัดตารางสอนเรียบร้อย
- ทำบัญชีรายวันและเบิกค่าขนมเรียบร้อย
- ซ้อมเปียโนเรียบร้อย
- อาบน้ำเรียบร้อย
ง่ายๆ แค่นี้ ก็เห็นได้ชัดใช่ไหมว่าหมึกได้เล่นเกมส์ทุกวัน ยกเว้นวันศุกร์ที่ต้องเข้าศูนย์คุมองเท่านั้น ส่วนวันเสาร์และอาทิตย์ก็แล้วแต่จะตกลงกัน ส่วนมากก็จะต่อรองให้ทำโจทย์พิเศษ 1 ชุด (20 ข้อ) แลกกับเกมส์ 1 ชั่วโมง
โดยเฉลี่ยฉันคิดว่าหมึกเล่นเกมส์ประมาณ 8 – 10 ชั่วโมง/สัปดาห์ ถามว่ามากไปไหม? ฉันคิดว่ามากไปนิดสำหรับเด็ก จะเรียกว่าติดเกมส์ก็ได้ แต่ฉันพิจารณาแล้วว่า สำหรับหมึกที่เรียนหนักและรับผิดชอบงานของตัวเองได้ดี การเล่นเกมส์ในระดับนี้ … รับได้
ผู้ปกครองมักสนใจจำนวนชั่วโมงในการเล่นเกมส์ของเด็กๆ ทั้งที่ความจริงแล้ว จำนวนชั่วโมงนั้นไม่สำคัญเท่าประเภทเกมส์ ที่เรายินยอมให้เด็กเล่น ฉันกับหมึกมักจะไปที่ร้านเกมส์ด้วยกัน เลือกเกมส์ด้วยกัน และเล่นด้วยกันเป็นประจำ (ไม่ต้องแปลกใจที่หมึกเล่นได้เก่งกว่าฉัน)
หมึกสามารถเลือกเล่นเกมส์ได้ทุกชนิดทุกประเภท ทั้งเกมส์คอมพิวเตอร์ เกมส์ออนไลน์ เกมส์ PS2 เกมส์ Wii โดยมีเงื่อนไขเล็กน้อยว่าต้องไม่ใช่เกมส์ที่ต่อสู้เข่นฆ่ากันรุนแรง ชนิดเลือดสาดเต็มจอแบบนั้นฉันไม่อนุมัติให้เล่น
ฉันสังเกตดูพบว่า หมึกชอบเกมส์ประเภท Strategy Games วางแผนสร้างบ้านสร้างเมือง เกมส์ต่อสู้ เช่น ดราก้อนบอลล์ และ เกมส์เนื้อเรื่อง ประเภท ปลูกผัก ทำสวน เลี้ยงสัตว์ ขุดแร่ เช่น Harvest Moon ซึ่งโดยหลักการแล้วก็เป็นเกมส์ที่ต้องใช้การวางแผนล่วงหน้า
ฉันสนับสนุนให้ลูกเล่นเกมส์ โดยคัดสรรเกมส์ที่จะเล่นกับลูกด้วย หลักเบื้องต้น คือ อ่านคำอธิบายและดูเรทติ้งที่ข้างกล่อง ซึ่งจะบอกอายุที่เหมาะสมไว้ 3+ / 7+ / 13+ / 18+ เพื่อช่วยในการตัดสินใจ
ในส่วนของเกมส์ออนไลน์ ซึ่งเด็กสามารถเข้าไปเล่นและพูดคุยกับคนอื่นได้ เป็นเกมส์ที่ผู้ปกครองต้องระมัดระวังมากกว่าปกติหลายเท่า เพราะเกมส์ออนไลน์นั้นเด็กอาจจะถูกชักจูงไปได้ง่าย ดังนั้น เวลาที่หมึกเล่นเกมส์ออนไลน์ ฉันก็จะใช้คอมพิวเตอร์อีกเครื่องหนึ่ง login เข้าไปปาร์ตี้ด้วย สองแม่ลูกเล่นกันคนละเครื่องคนละตัว เก็บเลเวลกันสะใจ
ถ้าเราไม่สามารถโน้มน้าวให้เด็กเลิกเล่นเกมส์ได้
เราก็ควรสอนให้เขาเล่นอย่างรับผิดชอบและปลอดภัย
Posted in ห้องของน้องหมึก
Feb
02
เมื่อวันเสาร์ที่ 23 ม.ค. 53 หมึกเป็นตัวแทนโรงเรียนไปสอบคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษา (ความรู้ระดับ ป.6) ของ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต1 (สพฐ. กทม. เขต1) ผลสอบออกมาแล้ว …
นักเรียนที่ได้รับคัดเลือกเป็นตัวแทน สพฐ. กทม. เขต1
ไปแข่งขันวิชาการระดับนานาชาติประจำปี 2553
รอบระดับประเทศ
วิชาคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษา (สาย1)
น้องหมึกก็ผ่านเข้ารอบ
และได้รับรางวัลเกียรติบัตร ระดับเหรียญทองแดง
จากรายชื่อที่ประกาศว่าผ่านเข้ารอบทั้งหมด 242 คน ในจำนวนนี้ได้รับรางวัลเกียรติบัตร 194 คน เกือบทั้งหมดที่สอบผ่านเป็นนักเรียนชั้น ป.5 – ป.6 มีนักเรียน ป.3 – ป.4 อยู่บ้างเหมือนกันแต่น้อยมาก นักเรียน ป.3 ที่สอบผ่านและได้รับเกียรติบัตรก็มีเพียง 3 คน ซึ่งหมึกก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย
เจ้าตัวดีใจมากที่สอบผ่านและได้เหรียญทองแดง แต่ก็บอกฉันว่ารอบถัดไประดับประเทศคงจะผ่านยาก เพราะความรู้ระดับ ป.6 นั้น เกินชั้นเรียนของหมึกไป 3 ปี ฉันก็บอกว่าให้ทำดีที่สุด คิดซะว่าเป็นการหาประสบการณ์ไปเรื่อยๆ
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
อีกรายการหนึ่ง คือ โครงการพัฒนาอัจฉริยภาพทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ของ สสวท. หลังจากที่ผ่านเข้ารอบแรกมาทั้งหมด 930 คน เมื่อเสาร์ที่ผ่านมา 30 ม.ค. 53 ก็ไป สอบคัดตัวรอบที่ 2 ผลสอบจะประกาศวันที่ 23 ก.พ. 53 (ลุ้นๆ)
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ระยะนี้นอกจากเรื่องงาน ฉันก็พัลวันอยู่กับหมึกเกือบตลอดเวลา เทียวรับเทียวส่ง ซื้อขนมไปรอ ช่วยสอนการบ้าน ช่วยติวโจทย์ ฯลฯ สังเกตดูหมึกก็ไม่ได้เครียดอะไร ค่อนข้างจะสบายๆ และสนุกกับการสอบแข่งขัน กระตือรือร้นมาก
ตารางเรียนของหมึกจะแน่นเฉพาะวันธรรมดา จันทร์ - พฤหัส เรียนติวที่โรงเรียนเลิกห้าโมงเย็น มีเฉพาะวันศุกร์หมึกจะเข้าไปกบดานอยู่ในศูนย์คุมองตั้งแต่ห้าโมงเย็น และจะทำโจทย์อยู่ในศูนย์คุมองพอใจ บางศุกร์กว่าจะยอมกลับบ้านก็เกือบสามทุ่ม ฉันนั่งรอจนหลับแล้วหลับอีก
วันเสาร์เป็น free day ไม่มีเรียนเลยว่างทั้งวัน ส่วนวันอาทิตย์มีเรียนเปียโน 1 ชั่วโมง ก็แทบจะเรียกได้ว่าว่างเช่นกัน
ฉันให้หมึกเรียนเปียโนเพื่อผ่อนคลาย แต่หมึกก็ตั้งใจและมีผลการเรียนก้าวหน้าไปได้ดี ตอนนี้เรียนระดับขั้นกลาง เจ้าตัววางแผนกับคุณครูเจไว้ว่า จะสมัครสอบ Piano Grade9 ของ Yamaha เดือนมีนาคม 2553 ที่จะถึงนี้ ช่วงหัวค่ำถ้าใครมาที่บ้าน ก็จะเห็นหมึกรัวนิ้วซ้อมเปียโนอย่างเอาจริงเอาจัง
Posted in ห้องของน้องหมึก