คุณตาคุณยายซื้อขนมจีบของโปรดเจ้าหมึกมาฝากไว้ให้ที่บ้าน พอนาฬิกาบอกเวลาบ่ายสามโมงตรง ฉันก็รีบวางงานลง เอาขนมจีบใส่กล่อง อุ่นร้อนในไมโครเวฟ ราดน้ำจิ้ม หยิบส้อม ปิดฝา แล้วสวมหลวงพ่อโกยตรงดิ่งไปหาหมึกที่โรงเรียน แม้ว่ารถติดเล็กน้อย แต่ไปทันพอดี
บ่ายสี่โมงฉันยืนยิ้มอยู่หน้าห้องเรียนพร้อมกล่องขนมจีบที่ยังอุ่นๆ ก่อนที่เด็กขี้งอนจะวิ่งยิ้มแป้นออกมาโซ้ยขนมจีบตุ้ยๆ เป็นความรู้สึกที่คุ้มค่ากับความพยายามจริงๆ ขอบคุณ “คุณตาคุณยาย” ที่ซื้อขนมจีบมาให้นะคะ
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
พอกลับถึงบ้านหมึกก็วิ่งขึ้นห้อง ไปสะสางการบ้านและอ่านหนังสือสอบ ส่วนฉันมีนัดคุยเรื่องงานที่ออฟฟิศ กว่าจะได้กลับขึ้นบ้านก็หนึ่งทุ่มแล้วนั่น ทั้งร้อน ทั้งเหนื่อย และไม่อยากจะทำอะไรมากไปกว่าอาบน้ำ
วันนี้การบ้านเสร็จรึยัง
เรียบร้อยครับ ปาป๊าดูการบ้านให้
แล้วงานวันนี้ของหมึกยังเหลือทำอะไร
แค่อาบน้ำกับซ้อมเปียโน
แม่มีทางเลือกให้หมึกสองทางนะ ข้อแรกให้แม่ไปอาบน้ำก่อน ข้อสองหมึกขออาบน้ำทีหลัง
(หลังจากหมึกหยุดคิดไปนิดนึงก็โวย) โห … มันต่างกันตรงไหน
ต่างกันตรงที่มันไม่ใช่คำสั่ง มันเป็นทางเลือก ชีวิตมีทางเลือกไง แล้วมันก็ต่างกันตรงความรู้สึกข้างใน ข้อแรกหมึกจะรู้สึกมีอำนาจนิดนึง เพราะสั่งคุณแม่ไปอาบก่อนได้ ส่วนข้อสองหมึกจะรู้สึกว่าตัวเองเลือกที่จะอาบน้ำทีหลังเอง
ยังไงก็ได้ครับ สรุปว่าคุณแม่ไปอาบน้ำก่อนเลย
ขอบคุณน๊าาาาา
(มีเสียงบ่นตามมา) สู้คุณแม่ไม่ได้ คุณแม่เก่งภาษาไทย
(เสียงฉันคิดในใจ – ไอ้เรื่องทำให้คนอื่นงงเนี่ย … ถนัดนัก)
