หลังเลิกเรียนฉันมักจะนั่งรอหมึกอยู่ใต้อาคาร เพื่อนๆ ของหมึกที่ไม่ได้เรียนพิเศษ และรอผู้ปกครองมารับ (แต่ผู้ปกครองยังมาไม่ถึง) ก็จะแวะมาทักทายฉันอย่างสม่ำเสมอ บางคนก็มานั่งทำการบ้าน บางคนก็มาชวนคุย บางคนก็มาขอให้เล่านิทาน พบบ่อยๆ ก็คุ้นเคยกัน

เมื่อตอนเย็นน้องเจไดเพื่อนห้องเดียวกับหมึก เอาการบ้านวิชาวาดรูปมานั่งทำข้างๆ แล้วขอให้ฉันช่วยระบายสี พร้อมทั้งสั่งว่า …

คุณป้าอย่าระบายสวยนะครับ เดี๋ยวคุณครูรู้ว่ามีคนช่วย
(วะเฮ้ย สนิทกันแค่ไหน มาเรียกว่าป้านี่มันเกินไป)

เจไดครับ คนที่อายุน้อยกว่าคุณแม่ เจไดเรียกว่าอะไร
(น้า ไง น้า ตอบว่า “น้า” ฉันลุ้นอยู่ในใจ)

รู้แล้วครับว่าเรียกอะไร แต่ถ้าไม่รู้ว่าอายุมากหรือน้อยกว่าคุณแม่ เจไดก็จะเรียกว่า “คุณป้า” หรือ “คุณลุง” เท่านั้น
(ที่บ้านสอนมาดีจริงๆ)

โอเค งั้นเรียกป้าน่ะดีแล้ว ไม่อยากเป็นลุง

คุณป้าครับ อย่าระบายสีสวยเกินไป
(เจไดยังห่วงการบ้าน)

เรียกแบบนี้ เดี๋ยวป้าช่วยระบายให้ออกนอกเส้นให้หมดเลย
(จัดปายยยยยยยยย)