ได้รับโทรศัพท์จากเล็กเมื่อเดือนที่แ้ล้ว …

เอ้เราขอที่อยู่ของเธอหน่อยสิจะส่งการ์ดไปให้

ปีนี้คิดยังไงถึงจะส่งการ์ดปีใหม่?

เปล่า ไม่ใช่ จะส่งการ์ดแต่งงานไป มาให้ได้นะ

หลังจากนั้นไม่นานก็ได้รับการ์ดแต่งงาน พร้อมกับแผนที่บ้านของเจ้าสาวในจังหวัดสุพรรณบุรี ความทรงจำของฉันพลันฉายย้อนเป็นภาพขาวดำแฟลชแบ็คไป 16 ปี ตั้งแต่วันที่เป็นเพื่อนกัน เธอมีแต่เรื่องราวที่ทำให้ฉันยิ้มได้ ที่ทำให้ร้องไห้ไม่เคยมี

ออกจากบ้านตั้งแต่หกโมงครึ่ง ขับรถไปถึงเกือบแปดโมง ไปทันทำบุญตอนเช้าพอดี แม้ว่าฉันแทบจะไม่รู้จักใคร และได้คุยกับเธอแค่ประโยคสั้นๆ ได้บอกเธอว่าฉันดีใจ แค่นั้นก็คุ้มกับที่ขับรถมาตั้งไกล

ในวันนี้เธอไม่ใช่หนุ่มน้อยขี้เหงา ที่โทรมาหาฉันตอนดึกๆ เพื่อคุยเรื่องไร้สาระเป็นชั่วโมงโดยไม่ยอมวางสาย เธอโตเป็นผู้ใหญ่ และกำัลังจะเป็นหัวหน้าครอบครัว ฉันเชื่อมั่นว่าเพื่อนของฉันจะเป็นที่พึ่งของเธอคนนั้นได้อย่างสง่างาม

• ภาพที่โต้งคอยกางร่มให้เล็กในขบวนขันหมาก … น่ารักดีว่ะ
• ด่านแรกบ้านนั้นเขากั้นด้วยไม้หน้าสามนะ ไม่ใช่เข็มขัดทอง
• เห็นเจ้าสาวชะโงกหน้าต่างแอบดูขบวนขันหมากของเจ้าบ่าว
• รถกลองฉิ่งฉับของเขา เท่ห์ครบเครื่อง และเสียงดังได้ใจ
• ชัยไปช่วยถือกล้วยในขบวนขันหมาก ยิ้มแป้นเชียว

เห็นภาพนี้แล้ว … ตื้นตันใจ … จนอธิบายได้ยาก
เป็นฝั่งเป็นฝา … ซะที

เย็นวันเสาร์พาน้องหมึกไปดูคอนเสิร์ทของ SSO ได้อย่างที่วางแผนไว้ แม้ว่าคราวนี้ระบบเสียงจะเบาไป ไม่กระหึ่มอย่างคริสต์มาสปีที่แล้ว อาจจะเป็นเพราะห้องประชุมของ Shrewsbury ในปีนี้ กว้างกว่าที่ Setrrade ก็เป็นได้

คอนเสิร์ทคราวนี้แสดงกัน 19 เพลง ฉันสังเกตดูหมึกก็ตั้งใจฟัง มีอาการเคาะมือและกระดิกเท้าตามจังหวะอยู่บ้าง แต่เนื่องจากคอนเสริ์ทเลิกประมาณสี่ทุ่ม หมึกเลยมาหลับหงายเงิบตอนฟังเพลงสุดท้าย นับว่ามีพัฒนาการในการฟังใช้ได้ (คิดว่าจะหลับตั้งแต่พักครึ่งด้วยซ้ำไป)

ขอบคุณวง SSO ทุกคน ที่สละเวลาทุ่มเทฝึกซ้อม และเล่นคอนเสิร์ทดีๆ ให้ฟังอย่างนี้ทุกปี ดนตรีสดแบบนี้ฟังครั้งใดก็ประทับใจ ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูโชค ผู้ปกครอง และเด็กๆ ทุกคนนะคะ