ทุกเรื่องในชีวิตประจำวันล้วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ และทุกอย่างที่ทำลงไปก็ใช้ต้นทุน ที่แน่ใจได้ว่าไม่ใช่แค่เวลากับค่าใช้จ่าย

ลมหนาวที่พัดมากระทบผิวกาย เป็นสัญญาณเริ่มฤดูกาลสุดท้ายของปี ความเร็วของนาฬิกาคล้ายจะช้ากว่าความรู้สึกข้างใน แต่ละปีจึงผ่านไปไว

ฉันมักทบทวนตัวเองเป็นระยะ เกี่ยวกับหลายเรื่องราวที่ตัดสินใจ เพื่อทบทวนทิศทางของการเดินไปข้างหน้า ฉันกำลังนึกถึงการตัดสินใจที่ดีที่สุดในปีนี้ แต่คำตอบที่ปรากฏชวนให้ประหลาดใจ

การตัดสินใจที่ดีที่สุดในปีนี้ไม่ใช่การเลือกทำอะไร
แต่เป็นการเลือกที่จะไม่ทำบางอย่างลงไป

ซึ่งการเลือกที่จะไม่ทำบางอย่างนั้น
ทำให้ฉันยังมีครอบครัวที่อบอุ่นครบสมบูรณ์

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

Tim Harford ให้ความเห็นไว้ในหนังสือของเขาว่า …

“สามีภรรยารักกัน และชอบอยู่ด้วยกัน พวกเขาเป็นคู่ครองที่โรแมนติค แต่พวกเขาก็เป็นหน่วยทางเศรษฐกิจเหมือนกัน เป็นหน่วยที่แบ่งงานกันทำ แบ่งค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูลูก หรือสร้างหลังคาคุ้มหัว การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐศาสตร์ หมายถึงการตอบสนองอย่างมีเหตุผล ต่อแรงจูงใจที่เปลี่ยนไป คือ สาเหตุหลักของอัตราการหย่าร้างที่พุ่งสูงลิบลิ่ว”

“คนเราใช้เวลาชั่วชีวิตตามหาเนื้อคู่ที่เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งในแง่อารมณ์ สังคม อาชีพ การเงิน และเซ็กซ์จริงหรือเปล่า หรือแค่ปรับเปลี่ยนเสป็คไป ขึ้นกับว่าหาใครได้บ้าง พวกโรแมนติคหรือพวกมองโลกในแง่ร้ายกันแน่ที่พูดถูก”

“November full moon shine ลอยกระทง ลอยกระทง, And the water high …” ระหว่างทางกลับจากโรงเรียน เจ้าหมึกครวญเพลงลอยกระทงแบบ 2 ภาษา เสียงดังสนั่นรถ เพื่อกล่อมให้ฉันคล้อยตามบรรยากาศ

ในคืนวันที่อากาศดีอย่างนี้ ถ้าไม่พาเด็กๆ ออกไปลอยกระทงก็คงเสียดาย เลยโทรไปชวน B.R. กับ B.J. ไปลอยกระทงด้วยกัน พอเห็น B.R. กับ B.J. มาด้วยชุดไทย ฉันแทบอยากจะเอาเด็กไทยแท้ๆ อย่างเจ้าหมึก ขึ้นห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะว่าหมึกยังอยู่ในชุดนักเรียน

B.R. ประกวดหนูน้อยนพมาศ และทำกระทงใบตองมาจากโรงเรียน ส่วน B.J. กับ หมึก ซื้อกระทงที่ foodland ซ.สุขุมวิท16 ก่อนเดินข้ามถนนไปลอยกระทงด้วยกันที่สวนเบญจกิติ

สมาชิกคืนนี้ประกอบด้วย
Menkoo, Opal, B.R., B.J., คุณพี่ เจ้าหมึก และ ฉัน

หน้าทางเข้าสวนมีกระทงขายมากมาย
ทั้งที่ทำจากใบตองแบบอนุรักษ์นิยม และแบบอื่นๆ

กระทงที่นำกล้วยไม้ใส่ลงในกะลามะพร้าว แล้ววางเทียนหอมไว้ตรงกลาง ดูแปลกตาน่าสนใจ ส่วนกระทงที่ทำจากขนมปัง ก็ถูกดัดแปลงให้มีหลากสีสัน สุดท้ายคือกระทงที่ดูคล้ายขนมทองม้วน ถามคนขายแล้วว่าเป็นเวเฟอร์แบบเดียวกับโคนไอศกรีม ราคาไม่ต่างกันมากนัก ประมาณ 25 – 50 บาท

มีเด็กๆ เล่นไฟเย็นกันอยู่บ้าง แม้จะไม่มากเหมือนสมัยที่ฉันเด็กๆ แต่ไม่มีใครจุดพลุหรือประทัดเลย แสดงว่าการรณรงค์ของทางราชการได้ผลดีเป็นที่น่าพอใจ

ฉันหายเงียบไปในช่วงสุดสัปดาห์ เพราะติดนวนิยายแปลจากประเทศฝรั่งเศสเรื่องนี้ “ทุกสิ่งอันที่เรามิเคยเอื้อนเอ่ยต่อกัน” ที่เพิ่งอ่านจบเมื่อสักครู่

เรื่องราวแฟนตาซีเกี่ยวกับการเติมเต็มช่องว่างในความสัมพันธ์ ระหว่างคุณพ่อที่ล่วงลับกับบุตรสาว ทิ้งบางเรื่องราวไว้ให้ฉันขบคิดอย่างเงียบๆ …

ในวันที่เรายังอยู่ร่วมกันบนโลกใบนี้ เราก็มีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการอย่างรอช้ามิได้ จึงคิดไปว่าเรายังมีเวลาอีกมากมาย จะพูดจากันเมื่อใดก็ได้ ทั้งที่ความจริงแล้ว “เวลาของเรา” แทบจะหาไม่ได้

แต่เราก็ยังเข้าข้างตัวเองว่าอีกฝ่ายคงเข้าใจ ในสิ่งที่เราไม่มีเวลาพอที่จะพูดมันออกมาได้ การกระทำคงมีค่าเพียงพอที่จะทดแทนบางคำ ทั้งที่ความจริงแล้ว “ความเข้าใจที่ตรงกัน” เกิดขึ้นไม่ง่าย

ทั้งที่คิดว่าตัดสินใจอย่างดีที่สุด
ทำทุกเรื่องอย่างดีที่สุด และพยายามอย่างดีที่สุด

พอมานั่งทบทวนอย่างจริงจัง
ก็ยังมีช่วงเวลาที่น่าเสียดายมากเกินไปในความสัมพันธ์

ช่วงเวลาที่เราน่าจะพูดออกมา ช่วงเวลาที่เราน่าจะทำลงไป

… เคยมีคนถามว่า …
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันอยากเปลี่ยนแปลงอะไร?

ถึงแม้จะย้อนเวลาไปเปลี่ยนบางอย่างได้
การตัดสินใจของฉันก็คงงี่เง่าไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่
ไม่ต้องห่วงหรอกว่าจะมีอะไรเปลี่ยนไป

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

“เราไม่เอาชีวิตไปจมอยู่ในความทรงจำ ที่เจือไปด้วยความเสียดายหรอก ความสุขจำเป็นต้องมีความมั่นใจ ถึงจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม” [p.238]

“เราอาจกล่าวโทษวัยเด็ก กล่าวหาพ่อแม่เรื่องความเจ็บปวดที่เกาะติดเราอยู่เรื่อยไปได้นะ ให้พวกเขาเป็นคนผิดในบทพิสูจน์ของชีวิต ในความอ่อนแอของเรา ในความขี้ขลาดของเรา แต่สุดท้ายแล้ว เรานี่เองที่เป็นผู้รับผิดชอบชีวิตของเรา เรากลายเป็นคนที่เราตัดสินใจจะเป็น” [p.288]

“เราต้องรู้จักปรับใจตัวเอง เมื่อเราได้พบกับผู้ใหญ่คนหนึ่งที่ลูกของเราโตไปเป็น” [p.291]