เมื่อเช้าพาหมึกไปสอบคณิตศาสตร์ โครงการพัฒนาอัจฉริยภาพของ สสวท. สอบถามคุณครูที่รับผิดชอบโครงการ ได้ยินว่ามีผู้เข้าสอบทั่วประเทศประมาณแสนกว่าคน โดยรอบคัดเลือกนี้จะคัดให้เหลือ 1,000 คน ประมาณแล้วไม่ถึง 1%

การสอบเป็นแบบอัตนัย ไม่มีตัวเลือก ไม่มีการประกาศคะแนน แต่นักเรียนได้ข้อสอบกลับมาเฉลยกันเองที่บ้าน เอาข้อสอบมานั่งดูนอนดูกันให้ช้ำใจ เพื่อปรับปรุงแก้ไขข้อผิดพลาดต่อไป

เขาให้สอบถึง 12.00 น. แต่หมึกออกจากห้องสอบตั้งแต่ 11.00 น. ไม่รู้มันจะรีบออกมาทำไม ทั้งที่สั่งให้ตรวจทานหลายๆ รอบ ก็ยังออกมาเป็นคนแรกๆ

คุณแม่ครับกลับบ้านกันเถอะ

โห รีบออกมาทำไมเนี่ย ทำได้รึเปล่า

ได้ ได้ ทำได้ ข้อสอบเนี่ยคุณแม่เอาไปเลยหมึกให้

มีทั้งหมด 40 ข้อ หมึกคิดว่าทำได้สักกี่ข้อเนี่ย

ประมาณสัก 30 ข้อ ที่เหลือก็มั่วไปบ้าง

เฮ้ย ทำไมมั่วงั้นล่ะ เวลาตั้งเยอะ น่าจะค่อยๆ คิด

ช่างมันเุถอะคุณแม่ ช่วยเฉลยให้ด้วยละกัน

บ่ายนี้ฉันก็เลยต้องมานั่งเฉลยข้อสอบแล้วอธิบายให้หมึกฟัง ความจริงแล้วข้อสอบก็เกินความรู้ ป.3 ไปนิดหน่อย จัดว่ามีความยากปานกลาง แต่มีสับขาหลอกบ้างบางข้อ ถ้าทำข้อสอบแบบฉลาดแต่ขาดความเฉลียวใจ ก็อาจจะผิดได้ง่ายๆ ไม่รู้ตัว คือ ทำผิดแต่คิดว่าถูก

หมึกก็โดนหลอกไปหลายข้อ เพราะเป็นพวกฉลาดทื่อๆ คือ ถามตรงๆ ตอบได้ แต่ถ้าตั้งโจทย์หลอกโดยซ้อนทักษะภาษาไทยเข้าไปทำให้งง ก็หลงทางไปง่ายๆ คำนวนได้แต่ตีโจทย์ไม่แตก ตรวจคำตอบดูแล้วน่าจะทำได้ประมาณ 20 – 25 ข้อ จากทั้งหมด 40 ข้อ

ผลสอบจะประกาศวันที่ 18 ธันวาคม 2552 ทางเว็บไซต์ืของ สสวท. แต่อย่ากระนั้นเลย เพราะเห็นคะแนนคร่าวๆ ของหมึกแล้ว ไม่น่าจะติดอันดับอะไรกับใครเขาได้ อย่างน้อยก็ถือว่าได้ประสบการณ์ดีๆ และมีโอกาสพัฒนาตัวเองต่อไป

เป็นไงเห็นคะแนนคร่าวๆ แล้ว รู้สึกยังไง

ก็ธรรมดา normal นะครับ

ไม่ต้องเสียใจนะ

โอ๊ย คุณแม่ ถ้าเสียใจก็ร้องไห้ไปแล้วสิ นี่ไม่เป็นไร

เออ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว

ฮะ ฮือ … ฮะ ฮือ … ฮือออออออออออออ

แกล้งร้องไห้เหรอ … เดี๋ยวบั๊ซ