ระหว่างความสัมพันธ์ของเธอกับเขามีประตูสองบาน
บานหนึ่งเป็นของเธอ บานหนึ่งเป็นของเขา

ในวันที่ทุกอย่างราบรื่นดี
เธอก็มีกุญแจของเขา เขาก็มีกุญแจของเธอ 

… แล้ววันหนึ่ง …
เธอก็จากไปพร้อมกับกุญแจของเขาที่เธอมิได้คืนให้
กุญแจของเธอเขาก็ยังเก็บไว้รอเจ้าของมารับคืนไป

บางคนไม่กล้าพอที่จะจบความสัมพันธ์
แต่ใจแข็งพอที่จะเดินจากไป

… นั่นเป็นบทเีรียนที่เขาจำได้ …

เขายังคงเปิดประตูออกมาพบเจอเพื่อนใหม่
แต่ไม่เคยให้กุญแจดอกที่สองกับใคร

เขาไม่ได้หวังให้เธอเปลี่ยนใจ
แค่กลัวว่าวันหนึ่งเธออาจจะนึกสนุกเปิดประตูเข้ามาทักทาย
โดยลืมไปว่านั่นสามารถทำร้ายจิตใจ … ใครอีกคนที่มาใหม่

ถ้ารู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
อยากคืนกุญแจให้ และอยากได้กุญแจคืน

เหตุผลอาจไม่จำเป็น
แต่คนเราควรจัดการอะไรให้มันชัดเจน