เนื้อคู่
พี่ดูดวงเค้า แล้วบอกหนูมาตรงๆ เลย ว่าเค้าเป็นเนื้อคู่ของหนูรึเปล่า? ถ้าไม่ใช่เนื้อคู่กัน หนูจะได้เลิกกับเค้า
คบกันมานานแค่ไหนแล้วคะ
2 ปีค่ะ
แล้วหนูรักเค้าไหม?
เค้ารักหนู ก็ดีกับหนู แล้วเค้าก็ทนหนูได้
ไม่ใช่ค่ะ พี่ถามว่า หนูรักเค้าไหม?
รักมั๊งคะ แต่คงไม่เท่าที่เค้าัรักหนู
แล้วทำไมถึงคิดอยากเลิกกับเค้าล่ะ
แม่ของหนูไม่ชอบเค้า แต่หนูอายุจะสามสิบแล้ว หนูอยากแต่งงาน ถ้าไม่ใช่เนื้อคู่กัน หนูจะได้บอกเลิก ไม่งั้นมันเสียเวลา หนูอยากแต่งงาน หนูไม่อยากอยู่คนเดียวไปจนตาย
ในระยะเวลาเพียง 5 นาที เธอพูดประโยคนี้สองครั้ง “หนูอยากแต่งงาน” นั่นทำให้ฉันสงสัยว่า ผู้หญิงวัยใกล้สามสิบที่นั่งอยู่ตรงหน้า กำลังมองว่าการแต่งงานเป็นเส้นชัยในการวิ่งสามขา โดยไม่สนใจว่าผู้เข้าแข่งขันอีกคนที่จะต้องมาผูกขาติดกันเป็นใคร ขอเพียงได้แต่งงานก่อนอายุสามสิบปีเป็นใช้ได้ เธอเหมือนไม่ได้รักเขาสักเท่าใด
ฉันมีความเชื่อว่าเรื่องราวบนโลกนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เราได้พบกันเพราะมีบุญกรรมที่ทำร่วมกันมา ทุกอย่างบนโลกนี้ล้วนมีวัตถุประสงค์ แม้จะไม่ใช่เป้าหมายตรงๆ ก็คงจะมีเป้าหมายแฝงบางอย่าง ดังนั้น แค่หันมาสบตาก็ไม่ใช่เรื่องบัญเอิญ
ได้ประสบพบกันถือว่ามีบุญเก่า
ได้คบหากันก็มีโอกาสร่วมสร้างบุญใหม่
ส่วนจะคบกันได้นานแค่ไหน คบกันตลอดรอดฝั่งหรือไม่
ก็ขึ้นกับบุญเก่าและบุญใหม่ที่มีร่วมกันเป็นปัจจัย
แต่ … คนเราไม่ได้เกิดมาเพียงชาติเดียว และในหนึ่งชาติที่เกิดมา ก็ยังทำบุญกรรมร่วมกับคนมากมาย เนื้อคู่จะมีเพียงหนึ่งได้อย่างไร?
“เนื้อคู่” ในความเข้าใจของฉัน
จึงไม่ได้เฉพาะเจาะจงเพียงคนที่แต่งงานกัน
หากหมายถึงคนที่ได้คบหาได้เกื้อหนุนใจ
ในช่วงระยะเวลาหนึ่งของชีวิต
คนที่แต่งงานกันมานาน 20 ปี แล้วมาเลิกกันในบั้นปลายก็เคยเห็น คนที่แต่งงานกันได้ไม่นาน แล้วฝ่ายหนึ่งประสบเหตุด่วนจากไป ทั้งที่อยู่ร่วมกันได้ไม่กี่ปีก็ยังมี จะบอกว่าคนเหล่านี้ไม่ใช่เนื้อคู่กันคงไม่ได้
เราต่างมีช่วงเวลาแห่งการครองคู่ เมื่อใดมีพบกันเมื่อนั้นมีจากลา
เราล้วนเดินอยู่บนหนทางแห่งการจากพราก
ไม่จากเป็นก็จากตายทางใดทางหนึ่ง
พี่ไม่ทราบว่าเนื้อคู่ในความรู้สึกของหนูเป็นอย่างไร แต่พี่คิดว่าหนูกับเขาคงมีบุญร่วมกัน จึงได้พบได้คบกันมาตั้ง 2 ปี คนเราต้องใช้เวลาเรียนรู้กัน แม้เป็นเนื้อคู่ก็ไม่ได้หมายความว่าหนทางจะราบรื่นไร้อุปสรรค การแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่จะต้องรีบร้อน ใช้เวลาคิด แล้วก็ถามตัวเองดีๆ ว่าชีวิตนี้ต้องการเขาไหม? … ฉันตอบเธอไปอย่างนั้น
