Jan
14
“ออกกำลังกายทุกวันเหมือนคนบ้า” เพื่อนบางคนเคยว่าฉัน
ในวันธรรมดาฉันมักจะมีพลังงานเหลือเฟือ กระตือรือร้นจนคนรอบข้างสงสัย
“นังนี่มันเอาพลังงานมาจากไหน”
ความจริงฉันก็มีวันที่ขี้เกียจเหมือนกันอย่างวันนี้ ฉันเข้าข้างตัวเองว่าการเดินห้างก็คือการออกกำลัง แล้วช็อปปิ้งอย่างบ้าพลัง ไปมาซะ 3 ห้าง คือ เสรีเซ็นเตอร์ ซีคอนสแควร์ และเอ็มโพเรียม ตั้งแต่ 10.00 น. – 20.00 น.
เริ่มโปรแกรมด้วยการเลือกซื้อของแต่งบ้านที่ HomePro และอุปกรณ์กีฬาที่ Sport World (เสรีเซ็นเตอร์) แล้วไปธนาคาร จากนั้นแวะดื่มกาแฟและเล่นอินเทอร์เน็ต Wi-Fi ที่ True Cafe (ซีคอนสแควร์)

Netbook คู่ชีพ กับ กาแฟร้อน Peppermint Latte รสชาติดี
กลับเข้าออฟฟิศมาเคลียร์งาน 2 ชั่วโมง ก่อนออกไปชมนิทรรศการ “อจีรัง คือ โอกาส” ที่เอ็มโพเรียม ถ่ายรูปมาซะมากมาย ขอจัดรูปก่อนแล้วจะมาเล่าให้ฟังวันหลัง

นอกจากเบี้ยวโปรแกรมออกกำลัง ยังเกเรครบหลักสูตร
ตบท้ายมื้อเย็นด้วย Junk Food
Whopper Jr. และ Onion Ring ของ Burger King

แอบถ่ายมาจากฝาผนังของ BK สาขาเอ็มโพเรียม
ขนาดวอปเปอร์ยังมีวิธีทำให้ต่างกันได้ตั้ง 1,024 แบบ
นับประสาอะไรกับคนเราที่มีวิธีคบหากัน ซับซ้อนกว่า การทำวอปเปอร์
Posted in ห้องออกกำลังกาย
Jan
14
ความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน ถ้ามันเคลียร์คัทชัดเจน การวางตัวก็จะสบาย การปฏิบัติต่อกันก็จะง่าย ไม่ต้องอยู่ในสภาพอิหลักอิเหลื่อ กลืนไม่ได้ คายไม่ออก บอกไม่ถูก แต่ความรู้สึกของคนสองคน มักเดินทางด้วยอัตราเร็วต่างกัน ในขณะที่ดำเนินความสัมพันธ์ ความคลุมเครือจึงมักเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ความรู้สึกของคนที่เดินทางนำหน้าไป
คล้ายมีคำถามในใจ
“มากกว่าเพื่อน ไม่รู้เหมือนอะไร?”
คนที่เดินทางตามหลังมารู้สึกถึงคำถามได้
แต่คำตอบนั้น
“…………………….”
(เงียบสงัดใจ)
ความรู้สึกที่มี บางทีก็พูดไม่ได้
ไม่อยากจะพูดว่าไม่รู้สึกอะไร … ถ้าเป็นอย่างนั้นก็สวนทางกับใจ
ไม่อยากจะพูดว่ารักมากมาย … ก็เพราะไม่อยากผูกมัดเธอไว้
มากกว่าเพื่อน รู้นะเหมือนอะไร
แต่ ไม่กล้ารั้งเธอไว้ และ ไม่อยากเสียเธอไป
ก็เลยไม่รู้จะเอ่ยไปทำไม … บาดใจ
Posted in ห้องนั่งเล่น
Jan
14
“ปิ๊ก” เป็นเพื่อนร่วมออฟฟิศของคนที่บ้านฉัน เราพบกันบ้างเป็นครั้งคราว เขาเป็นมือดาวน์โหลดชั้นเซียนที่ฝักใฝ่การใช้งานบิท และมีน้ำใจส่งหนังซีรีส์ญี่ปุ่นประเภทเสียงในฟิล์ม มาให้ฉันได้ฝึกภาษาอย่างสม่ำเสมอ
แค่บ่นเปรยๆ กับคนที่บ้านว่าอยากได้อะไร พอคนที่บ้านบอกไป ปิ๊กหาให้ได้ทั้งนั้น เหมือนรายการฝันที่เป็นจริง
เมื่อวานปิ๊กฝากแผ่นเกมส์ที่เล่นกับเครื่อง Wii ให้เอามาทดสอบ ทำเอาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่บ้านอยากจะใช้งานบิทกันบ้าง แต่อินเทอร์เน็ตในอาคารใช้ร่วมกันหลายคน ถ้าเราใช้บิทมันก็จะทำให้ความเร็วในการใช้งานของคนอื่นลดลง
เช้าวันนี้หนุ่มใหญ่ถามฉัน …
เราไปขออินเทอร์เน็ตอีกเบอร์นึงไหม จะได้ใช้บิทกันให้สะใจ
ไม่ต้องหรอกมั๊ง อยากได้อะไรก็บอกปิ๊กไปไม่ผิดหวัง ไม่ต้องมานั่งดาวน์โหลดเอง
มันไม่เหมือนกันนะ
พวกนี้มันเป็นการโขมยทรัพย์สินทางปัญญา ผิดศีลนะ ใช้มากไม่ดี
โอ๊ย เธอ ทุกวันนี้ถ้าปิ๊กมันเป็นมือปืน เธอก็เหมือนผู้จ้างวานฆ่าอยู่แล้วหละ
ขนาดนั้นเลยเหรอ งั้นถ้าขอเบอร์ใหม่มาเธอจะลงมือฆ่าแทนปิ๊กใช่มะ
Posted in ห้องทำงาน