Archive for January 14th, 2009

Jan 14

เกเรครบหลักสูตร

“ออกกำลังกายทุกวันเหมือนคนบ้า” เพื่อนบางคนเคยว่าฉัน

ในวันธรรมดาฉันมักจะมีพลังงานเหลือเฟือ กระตือรือร้นจนคนรอบข้างสงสัย
“นังนี่มันเอาพลังงานมาจากไหน”

ความจริงฉันก็มีวันที่ขี้เกียจเหมือนกันอย่างวันนี้ ฉันเข้าข้างตัวเองว่าการเดินห้างก็คือการออกกำลัง แล้วช็อปปิ้งอย่างบ้าพลัง ไปมาซะ 3 ห้าง คือ เสรีเซ็นเตอร์ ซีคอนสแควร์ และเอ็มโพเรียม ตั้งแต่ 10.00 น. – 20.00 น.

เริ่มโปรแกรมด้วยการเลือกซื้อของแต่งบ้านที่ HomePro และอุปกรณ์กีฬาที่ Sport World (เสรีเซ็นเตอร์) แล้วไปธนาคาร จากนั้นแวะดื่มกาแฟและเล่นอินเทอร์เน็ต Wi-Fi ที่ True Cafe (ซีคอนสแควร์)

truewifi-peppermintlatte
Netbook คู่ชีพ กับ กาแฟร้อน Peppermint Latte รสชาติดี

กลับเข้าออฟฟิศมาเคลียร์งาน 2 ชั่วโมง ก่อนออกไปชมนิทรรศการ “อจีรัง คือ โอกาส” ที่เอ็มโพเรียม ถ่ายรูปมาซะมากมาย ขอจัดรูปก่อนแล้วจะมาเล่าให้ฟังวันหลัง

bk-dinner
นอกจากเบี้ยวโปรแกรมออกกำลัง ยังเกเรครบหลักสูตร
ตบท้ายมื้อเย็นด้วย Junk Food
Whopper Jr. และ Onion Ring ของ Burger King

bk-1024-ways
แอบถ่ายมาจากฝาผนังของ BK สาขาเอ็มโพเรียม

ขนาดวอปเปอร์ยังมีวิธีทำให้ต่างกันได้ตั้ง 1,024 แบบ
นับประสาอะไรกับคนเราที่มีวิธีคบหากัน ซับซ้อนกว่า การทำวอปเปอร์

3
comments

Jan 14

มากกว่าเพื่อน ไม่รู้เหมือนอะไร?

ความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน ถ้ามันเคลียร์คัทชัดเจน การวางตัวก็จะสบาย การปฏิบัติต่อกันก็จะง่าย ไม่ต้องอยู่ในสภาพอิหลักอิเหลื่อ กลืนไม่ได้ คายไม่ออก บอกไม่ถูก แต่ความรู้สึกของคนสองคน มักเดินทางด้วยอัตราเร็วต่างกัน ในขณะที่ดำเนินความสัมพันธ์ ความคลุมเครือจึงมักเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ความรู้สึกของคนที่เดินทางนำหน้าไป
คล้ายมีคำถามในใจ
“มากกว่าเพื่อน ไม่รู้เหมือนอะไร?”

คนที่เดินทางตามหลังมารู้สึกถึงคำถามได้
แต่คำตอบนั้น
“…………………….”
(เงียบสงัดใจ)

ความรู้สึกที่มี บางทีก็พูดไม่ได้

ไม่อยากจะพูดว่าไม่รู้สึกอะไร … ถ้าเป็นอย่างนั้นก็สวนทางกับใจ
ไม่อยากจะพูดว่ารักมากมาย … ก็เพราะไม่อยากผูกมัดเธอไว้

มากกว่าเพื่อน รู้นะเหมือนอะไร
แต่ ไม่กล้ารั้งเธอไว้ และ ไม่อยากเสียเธอไป

ก็เลยไม่รู้จะเอ่ยไปทำไม … บาดใจ

1
comments

Jan 14

จ้างวานฆ่า

“ปิ๊ก” เป็นเพื่อนร่วมออฟฟิศของคนที่บ้านฉัน เราพบกันบ้างเป็นครั้งคราว เขาเป็นมือดาวน์โหลดชั้นเซียนที่ฝักใฝ่การใช้งานบิท และมีน้ำใจส่งหนังซีรีส์ญี่ปุ่นประเภทเสียงในฟิล์ม มาให้ฉันได้ฝึกภาษาอย่างสม่ำเสมอ

แค่บ่นเปรยๆ กับคนที่บ้านว่าอยากได้อะไร พอคนที่บ้านบอกไป ปิ๊กหาให้ได้ทั้งนั้น เหมือนรายการฝันที่เป็นจริง

เมื่อวานปิ๊กฝากแผ่นเกมส์ที่เล่นกับเครื่อง Wii ให้เอามาทดสอบ ทำเอาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่บ้านอยากจะใช้งานบิทกันบ้าง แต่อินเทอร์เน็ตในอาคารใช้ร่วมกันหลายคน ถ้าเราใช้บิทมันก็จะทำให้ความเร็วในการใช้งานของคนอื่นลดลง

เช้าวันนี้หนุ่มใหญ่ถามฉัน …

เราไปขออินเทอร์เน็ตอีกเบอร์นึงไหม จะได้ใช้บิทกันให้สะใจ

ไม่ต้องหรอกมั๊ง อยากได้อะไรก็บอกปิ๊กไปไม่ผิดหวัง ไม่ต้องมานั่งดาวน์โหลดเอง

มันไม่เหมือนกันนะ

พวกนี้มันเป็นการโขมยทรัพย์สินทางปัญญา ผิดศีลนะ ใช้มากไม่ดี

โอ๊ย เธอ ทุกวันนี้ถ้าปิ๊กมันเป็นมือปืน เธอก็เหมือนผู้จ้างวานฆ่าอยู่แล้วหละ

ขนาดนั้นเลยเหรอ งั้นถ้าขอเบอร์ใหม่มาเธอจะลงมือฆ่าแทนปิ๊กใช่มะ

2
comments