ตั้งใจจะรื้อแค่เอกสารเก่าๆ ที่ไม่ได้ใช้ทิ้งไป และเตรียมเอกสารสำหรับจ่ายภาษี เดือนมีนาคม 2552 ให้เรียบร้อย แต่กลายเป็นวันเปิดกรุสมบัติเก่าไปซะได้
เอกสารเก่า ข้อมูลเก่า ซีดีเก่า หนังเก่า บัตรสมาชิกเก่า ใบรับประกันเก่า การ์ดวันเกิดเก่า การด์วาเลนไทน์เก่า ตลอดจนรูปถ่ายสมัยพระเจ้าเหา ไม่น่าเชื่อว่าฉันฝังตัวเองอยู่ในซากแห่งอดีตกว่าครึ่งวัน
ข้อความในการ์ดบางใบซึ้งกินใจ จนรู้สึกคล้ายเจ้าของลายมือมาอ่านให้ฟังใกล้ๆ เธอจะรู้ไหม … บางคนหายไปจากวงโคจรของชีวิต แต่ไม่เคยหายไปจากความทรงจำ
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
บางคนที่คบหาอาจจะทำให้รู้สึกว่า … เขา คือ “คนที่ใช่”
แต่เมื่อความสัมพันธ์ดำเนินไป
“คนที่ใช่” กับ “คนที่ไม่ใช่” อาจจะเป็นคนเดียวกันก็ได้
ไม่มีใคร “ใช่ทั้งร้อย” สำหรับใคร
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
เมื่อตอนบ่ายดูหนังอีโรติคเรื่อง The Intimate ที่คุ้ยได้จากตู้ซีดี นอกจากฉากอีโรติคที่ฉันลงมติว่าอาร์ตดี (ในเวอร์ชันที่ไม่มีเซ็นเซอร์ให้เสียอารมณ์) ความหมายบางอย่างที่อยู่ระหว่าง “ความสัมพันธ์” กับ “การแต่งงาน” ก็ถูกซ่อนเอาไว้อย่างแนบเนียนในหนังเรื่องนี้
“ถ้าคุณพบคนที่ใช่ คุณจะทำยังไง”
“ฉันจะชกหน้าเค้า” (เพราะฉันกำลังจะแต่งงาน)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
“เรายกเลิกการแต่งงานไหม”
“ขอร้อง อย่าทำให้ผมโมโห”
“ถ้าฉันเป็นนรกของคุณ คุณจะเลิกกับฉันก็ได้”
“คุณรู้ไหม เมื่อเวลาผ่านไป นรกมันก็ขยายใหญ่เท่าความรักของเรา”
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
“ถ้าผมคิดถึงคุณจะทำยังไง”
“อย่าทำอย่างนี้ เราตกลงกันแล้วนะ”
“อืม”
“พรุ่งนี้คุณก็จะไปแล้วนี่”
“ผมอาจจะกลับมา เมื่อผมกลัวว่าจะลืมหน้าคุณ”
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
การร่ำลาเป็นกระบวนการที่คนเรากระทำ
เมื่อคิดว่าอาจจะมีโอกาสพบกันยาก หรืออาจจะไม่อยากพบกันอีก
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
ไม่ว่าอนาคตจะสอดคล้องกับความจริงหรือไม่
เรามักไม่อยากให้การร่ำลาเศร้าเกินไป
“แล้วค่อยนัดเจอกันนะ” … แม่ม หายหัวไปหลายปีละ
“แล้วจะโทรหานะ” … แม่ม ไม่เคยโทรมา
คนที่ใจห่วงหา ไม่ต้องสัญญา ก็มักจะติดต่อมา
อย่าไปยึดติดอะไรกับคำสัญญา
พรุ่งนี้ กับ ชาติหน้า ไม่รู้อะไรมาก่อน
