มันไม่สำคัญหรอกว่าสังคมจะติดยี่ห้ออะไรให้เรา
มันก็แค่ ชื่อเรียก
โอโม่ บรีส แอทแท็ค แฟ๊บ เปา
สำหรับ ผ้าสี ผ้าขาว ผ้าเก่า ผ้าใหม่
ซักมือ ซักเครื่อง ฝาบน ฝา้หน้า หรือว่าในกะละมัง
มันก็คือ ผงซักฟอก กับ เทคนิคการโฆษณา
คุณสมบัติข้างใน สำคัญกว่า หีบห่อข้างนอก
ถ้ามัวติดอยู่กับเปลือกหลอกๆ ก็ต้องจ่ายแพงกว่า
ค่าสารเคมีที่ใช้ซักผ้า + ค่านิยม
พาเจ้าหมึกไปดูหนังเรื่อง “The Day The Earth Stood Still”
ที่เสรีเซ็นเตอร์ Keanu Reeves ยังคงหล่อเสมอต้นเสมอปลาย
เนื้อหาของหนังเรื่องนี้ไม่ได้หวือหวาแต่ว่าชวนคิด …
มนุษย์ถือสิทธิ์คิดว่าโลกเป็นของเรามาตลอด เราคงลืมไปว่า
ยังมีสิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์มากมายบนดาวดวงนี้
แล้วท่ามกลางสายพันธุ์ทั้งหมด มนุษย์คือสุดยอดของการทำลายล้างธรรมชาติ
จนกระทั่งวันหนึ่ง สิ่งมีชีวิตอื่นทวงสิทธิ์เท่าเทียมที่พึงมีบนดาวดวงนี้ขึ้นมาบ้าง
พวกเราจึงรู้สึกตัวว่าที่เคยคิดมันผิดทั้งหมด เราไม่ได้เป็นเจ้าของดาวดวงนี้
ไม่มีสิทธิ์ … แม้ในชีวิตของเราเอง
พวกเรากลัวตายทั้งที่ … แท้จริงไม่มีอะไรตาย เพียงแค่แปรสภาพไปเท่านั้น
+ + + + + + + + + + + + + + +
เป็นครั้งแรกที่จองเก้าอี้ Opera Chair ในโรงหนัง มันเหมือนโซฟาตัวโต ไม่มีอะไรกั้นระหว่างความสัมพันธ์ของฉันกับหมึก มีเบาะรองนั่งสองชั้นสำหรับเด็กเพื่อให้เห็นจอชัด และมีผ้าห่มให้ใช้ด้วยกัน 1 ผืน โคดโรแมนติค
หนังที่เราดูเป็นซาวด์แทรค เสียงในฟิล์ม มีภาษาไทยวิ่งอยู่ข้างล่าง แต่หมึกคงอ่านไม่ทัน
ระหว่างดูหนัง …
คุณแม่ครับเค้าว่ายังไง / ไว้หมึกค่อยถามตอนหนังจบนะ
แอร์เย็นจังคุณแม่หนาวไหม อ่ะ ผ้าห่ม / (ซึ้งใจจัด ลูกส่งผ้าห่มให้)
ตอนหนังจบ …
หนังสนุกไหมหมึก / สนุกคัฟ เค้าต่อสู้กัน
ดูรู้เรื่องรึเปล่า / ไม่รู้เรื่องเลยครับคุณแม่ อ่านภาษาไทยไม่ทัน / อ้าว
พอหนังจบก็พากันไปกินเย็นตาโฟร้านปิรันย่า ร้านนี้ตะเกียบสีสันคัลเลอร์มากๆ
พนักงานยิ้มๆ แต่ก็จัดมาตามใจ แล้วในเมื่อหมึกได้ “สีส้มกับเขียว” ซึ่งเป็นสีโปรด
ฉันก็เลยได้ “สีเขียวกับฟ้า” (แม่ลูกกันนี่หว่า)
