มายาแห่งเวลา
ในยามที่มีความสุข เวลามักผ่านไปไว
ในยามที่ทุกข์ใจ นาฬิกาก็คล้ายไม่ยอมเดินไป
ความเที่ยงตรงของนาฬิกามีจริงหรือไม่?
มันเป็นเพียงมาตราสมมติ เพื่อให้กิจกรรมในโลกดำเนินได้
แท้จริงไม่มีเรื่องใด … เร็วไป หรือ ช้าไป
ไม่มีด่วนตัดสินใจ และ ไม่มีพบกันเมื่อสาย
เราล้วนติดอยู่ในมายาแห่งเวลา เร็วหรือช้าอยู่ที่ใจ
เราต่างใช้่นาฬิกาของตัวเอง
ความสุขผ่านไปไว เพราะเราอยากหน่วงนาฬิกาของเราไว้ให้เชื่องช้า
เราไม่อยากสนใจว่านาฬิกาบนฝาบอกเวลาเท่าไหร่
ความทุกข์ไม่เคยไปไหน เพราะเราอยากให้มันผ่านไปไวๆ
เราเ่ร่งนาฬิกาใจ โดยไม่สนใจนาฬิกาจริง
หากเข้าใจ กลไกของเวลา กับ เรื่องราวที่ผ่านเข้ามา
ปล่อยความสุขให้ไหลผ่านหัวใจโดยไม่พยายามหยิบคว้า
แค่รู้สึกขอบคุณที่ความสุขผ่านมา
ปล่อยให้ความทุกข์ไหลผ่านชีวิตไป โดยไม่ต้องสนใจนาฬิกา
ขอบคุณความทุกข์เช่นกันที่ผ่านมา
… สุข ทุกข์ เร็ว ช้า …
ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับนาฬิกา ที่เราเฝ้ามองตลอดชีวิตมา
+ + + + + + + + + + + + + + +
เราไม่อาจจะเอาชนะสิ่งใดได้ หากไม่เข้าใจมัน
ดังนั้นความพยายามที่จะเอาชนะธรรมชาติในหลายๆ ด้าน จึงสูญเปล่า
อีกทั้งตัวเรายังเป็นส่วนหนึ่งของมันด้วย
ถ้ายังไม่เข้าใจตัวเอง ก็ไม่มีทางจะเข้าใจธรรมชาติได้
และการเข้าใจคนอื่นรอบกายก็เป็นไปไม่ได้แน่ๆ
