ในยามที่มีความสุข เวลามักผ่านไปไว
ในยามที่ทุกข์ใจ นาฬิกาก็คล้ายไม่ยอมเดินไป

ความเที่ยงตรงของนาฬิกามีจริงหรือไม่?

มันเป็นเพียงมาตราสมมติ เพื่อให้กิจกรรมในโลกดำเนินได้

แท้จริงไม่มีเรื่องใด … เร็วไป หรือ ช้าไป
ไม่มีด่วนตัดสินใจ และ ไม่มีพบกันเมื่อสาย

เราล้วนติดอยู่ในมายาแห่งเวลา เร็วหรือช้าอยู่ที่ใจ
เราต่างใช้่นาฬิกาของตัวเอง

ความสุขผ่านไปไว เพราะเราอยากหน่วงนาฬิกาของเราไว้ให้เชื่องช้า
เราไม่อยากสนใจว่านาฬิกาบนฝาบอกเวลาเท่าไหร่

ความทุกข์ไม่เคยไปไหน เพราะเราอยากให้มันผ่านไปไวๆ
เราเ่ร่งนาฬิกาใจ โดยไม่สนใจนาฬิกาจริง

หากเข้าใจ กลไกของเวลา กับ เรื่องราวที่ผ่านเข้ามา

ปล่อยความสุขให้ไหลผ่านหัวใจโดยไม่พยายามหยิบคว้า
แค่รู้สึกขอบคุณที่ความสุขผ่านมา

ปล่อยให้ความทุกข์ไหลผ่านชีวิตไป โดยไม่ต้องสนใจนาฬิกา
ขอบคุณความทุกข์เช่นกันที่ผ่านมา

… สุข ทุกข์ เร็ว ช้า …
ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับนาฬิกา ที่เราเฝ้ามองตลอดชีวิตมา

+ + + + + + + + + + + + + + +

 เราไม่อาจจะเอาชนะสิ่งใดได้ หากไม่เข้าใจมัน

ดังนั้นความพยายามที่จะเอาชนะธรรมชาติในหลายๆ ด้าน จึงสูญเปล่า
อีกทั้งตัวเรายังเป็นส่วนหนึ่งของมันด้วย

ถ้ายังไม่เข้าใจตัวเอง ก็ไม่มีทางจะเข้าใจธรรมชาติได้
และการเข้าใจคนอื่นรอบกายก็เป็นไปไม่ได้แน่ๆ