Ayishere: The HomeBody

เคยรู้สึกดีๆ กับใคร แต่ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาทำไหม?

ไม่แปลกหรอก เพราะหลังจากเธออยู่ตรงนั้นสักพัก เฝ้าสังเกตด้วยความห่วงใย จนเวลาเนิ่นนานผ่านไป เธอก็อาจจะพบว่าเขา็ก็ไม่ได้อยากให้ใครไปเข้าใจ ไม่ได้อยากให้ใครไปยุ่มย่ามเตือนภัย ว่านั่นดี ว่านี่ไม่ เพราะเขามั่นใจว่าทางที่เขาเลือกมันไม่ได้เดือดร้อนใคร

ความห่วงใยของเธอจึงคล้ายแผ่นป้ายโฆษณาริมถนน
ผ่านสายตาแต่ว่าไร้ความหมาย

คนบางคนเก็บเรื่องมาคิดโดยไม่วางลง คงลืมไปว่าต่อให้แบกเรื่องไว้ทั้งโลก
… หนักที่ใจเรา โลกก็ไม่ได้เบาลง …

ในมุมที่เราเห็นว่าเขาทุกข์นักหนา และปรารถนาจะให้กำลังใจ เพื่อที่เขาจะได้ลุกขึ้นเดินต่อไป บางทีก็ทำให้เราทุกข์มากไปยิ่งกว่า การถอยออกมาจึงอาจจะดีกับตัวเรา แล้วก็เอาใจช่วยให้เขาค้นพบ “ทางออก” ของตัวเอง

ถ้าจะมองอีกมุมหนึ่ง คนที่ว่ามีความทุกข์ อาจจะเป็นได้ว่าไม่อยากสุข คนที่ทำร้ายตัวเองก็ไม่ได้แปลว่าทุกข์ ดังนั้นการที่เราจะไปบอกว่า “หยุดได้ไหม” เพราะการที่เราเห็นเขาเป็นอย่างนี้ทำให้เราช้ำใจ มันคงไม่ใช่วิถีทางที่จะสำเร็จได้ง่ายๆ คนที่จะหยุดความทุกข์ของเขาได้ ก็มีแต่ตัวเขาเอง

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

สายตาของฉันเหลือบเห็นใครบางคน Online ที่มุมจอด้านขวา
แม้นมิได้เอื้อนเอ่ยทักทาย ใจก็ยังยิ้มให้

เคยมีบางแว๊บที่คิดนิดๆ ว่าอยากให้ทุกอย่างเหมือนเดิม
แต่พอแว๊บถัดมาก็ตระหนักว่า

มันเป็นธรรมดาที่ในโลกนี้ไม่เคยมีอะไร “เหมือนเดิม” ได้นาน

แค่ไม่ได้คุยกับใครบางคนอีกแล้ว … เท่านั้นเอง

ตั้งใจจะทำขนม “นิดๆ หน่อยๆ” แต่พอคิดถึงคนโน้น ก็คิดถึงคนนี้ แล้วก็คิดถึงคนนั้นด้วย อยากจะให้ได้ชิม เลยกลายเป็นงานใหญ่ไปไม่รู้ตัว งานใหญ่จนต้องโทรเรียกกำลังเสริม “คุณแม่คะ เอ้จะทำขนมไปทานกับเพื่อนๆ วันนี้ว่างไหมคะ มาช่วยเอ้นะคะ” แล้วรายการแบบนี้มีหรือที่คุณแม่คนดีของฉันจะปฏิเสธ เลยทำขนมซะ 2 อย่าง คือ คัพเค้กบราวนี่ กับ คุกกี้มะม่วงหิมพานต์ (รสบัตเตอร์ กับ รสช็อคโกแล็ต)

  

ชั่งส่วนผสมทุกอย่างให้พร้อมก่อนเริ่มงาน
เตรียมพิมพ์คัพเค้ก ถาดอบคุกกี้ ตะแกรงพักขนม และที่ซีลถุงพลาสติด

  

คัพเค้กบราวนี่ ตอนที่เพิ่งเอาเข้าเตาอบ กับ ตอนที่อบเสร็จแล้ว

  

แป้งคุกกี้ที่ผสมแล้วก็ใช้ที่ตักไอติมสกูปเล็กตักใส่ถาดเทฟล่อน
อบได้ถาดละ 15 ชิ้น อบได้ครั้งละ 2 ถาด ใช้เวลาอบ 10 นาที/รอบ

  

คุกกี้ที่อบเสร็จนอนผึ่งอยู่บนตะแกรง หน้าตาสวยงามน่าชื่นใจ
แต่ห้ามผึ่งนานต้องรีบเก็บใส่ถุงแล้วซีลให้เรียบร้อย
ถ้าเก็บไม่ทันคุกกี้จะนิ่ม ไม่กรอบ … เสียชาติเกิด

เวลาทำคุกกี้คล้ายจะต้องมีมือมากกว่าสองข้าง … ไม่งั้นไม่ทัน
นอกจากจะต้องตักคุกกี้ใส่ถาดรออบ ใช้ส้อมกดให้แบน
ระหว่างนั้นก็ต้องดูคุกกี้ในเตาที่อบอยู่ คอยกลับถาด คอยหรี่ไฟในเตา
แล้วยังต้องรีบเก็บคุกกี้ที่อบเสร็จแล้วก่อนจะนิ่ม
ซึ่งทั้งหมดนี้ คือ หนึ่งรอบการทำงานซึ่งต้องทำภายใน 10 นาที

ถ้าไม่ได้ คุณแม่ดา มาช่วยกัน ฉันคนเดียวคงไม่ทัน 
แล้วคุกกี้ก็จะไม่งามอย่างนี้ … ขอบคุณนะคะคุณแม่ ^_^

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

เวลาทำขนมฉันมีความสุขมาก แล้วก็จะยิ่งมีความสุขมากขึ้น เมื่อได้ทำครัวคู่กับคุณแม่ เพราะว่ารู้ใจกัน งานในครัวจะ ราบรื่น สอดคล้อง โดยไม่ต้องพูดกันยาว ทำครัวไป แซวกันไป สนุกดี กว่าจะรู้ตัวว่าทำขนมเยอะจนแจกได้ทั้งหมู่บ้าน ก็ตอนบ่ายสองโมงกว่า ผลงานวันนี้ คัพเค้กบราวนี่ 47 ชิ้น และคุกกี้ 3 กิโลกรัม (300 ชิ้น)

คัพเค้กบราวนี่คงต้องทานกันภายใน 3 วัน แต่คุกกี้เก็บได้นาน เลยแพ็คแจกจ่ายไปอย่างทั่วถึงทุกพื้นที่

• คุณพ่อ คุณแม่ และญาิติๆ ที่บ้านอยู่ใกล้กันก็ฝากขนมไปให้ อานิด อาโป๊ะ คุณป้าใหญ่ โก้วแดง อาหมอ น้องพลัม น้องแพร
• ญาติๆ ออนไลน์ที่จะมาพบกันวันอาทิตย์นี้ที่ TK Park
• ลูกค้าในอพาร์ทเมนท์ที่สนิทกัน และที่เดินผ่านไปมา อบขนมซะหอมฟุ้ง หยุดชิมคุกกี้กันเป็นทิวแถว
• พี่รปภ. กะกลางวัน กะกลางคืน และแม่บ้านที่มาทำงานพิเศษที่ตึกตอนเย็น
• คุณครูที่ศูนย์คุมอง 10 คน เย็นวันนี้น้องหมึกไปเรียนที่ศูนย์พอดี เลยฝากขนมไปด้วย
• คุณหมอสัตวแพทย์ใน ซ.22 และผู้ช่วยที่ร้านอีก 5 คน เพราะที่นั่นน่ารักทุกคน แล้ว G.M. ก็ไปอาบน้ำที่นั่นเป็นประจำ
• คุณป้านิด คุณครูนอม และพี่ๆ ที่โรงเรียนสอนตัดเย็บ
• คุณครูประจำชั้นที่โรงเรียนของหมึก 2 คน และคุณครูสอนเปียโน

หลังจากประกาศในบล็อคว่าจะจัด meeting วันอาทิตย์นี้ และส่งอีเมล์บอกผองเพื่อน พี่ๆ น้องๆ และป้าๆ ทั้งหลาย ก็มีเสียงถามไถ่กันเข้ามาทั้งทาง MSN และทางโทรศัพท์ บทสนทนาก็จะคล้ายๆ กัน ทำนองนี้ …

อยากไป แต่ไม่รู้จักใครอ่ะ

ขอโทษนะคะ “ก็รู้จักกรูนี่ไงวะคะ” แล้วก็รู้จัก “น้องหมึก”

แต่ไม่รู้จักคนอื่น ไม่กล้าไป

คือ ทุกคนรู้จักฉันกับหมึก แต่ไม่มีใครรู้จักใครสักคน แต่ถ้าอยากเปิดโลกทัศน์ วันนั้นก็จะแนะนำให้คนไม่รู้จักกัน รู้จักกันไง

ไปทำไรมั่งเนี่ย

ก็ชวนมาเที่ยวไง มาเจอกันกินขนมกัน แล้วใครอยากอยู่กินข้าวเย็นด้วยกันก็อยู่ ใครอยากกลับก็กลับ สะดวกใจทุกฝ่าย เพราะถ้านัดกินข้าวเย็น บางคนอาจจะอึดอัดเรื่องงบประมาณ เรื่องเวลา เรื่องครอบครัว ฯลฯ ที่ TK Park มีหนังสือ มีเน็ต มีสารพัดให้ทำ สมมติว่ามาแล้วเกิดเขินอาย ไม่อยากเจอใคร แค่มาเที่ยว TK Park ก็คุ้มแล้วนะ

ต้องเอาอะไรไปมั่งง่ะ

ที่จำเป็นต้องเอามาก็คือ “ใจ” กับ ตังค์ค่าเ้ข้า 20 บาท

เออลืมถาม กลับกันกี่โมงครับ

กลับกี่โมงก็ได้ จะแวะมา “พี่คัฟหวัดดีคัฟ บายคัฟ” ยังไงก็ได้

ไม่เอา ไปแล้ว ต้องคุ้มที่ได้เจอ

ตามสะดวกค๊าฟ งานนี้ “ใจๆ” อยากคุยกันนานแค่ไหนก็ได้ จัดแบบนี้สะดวกใจดีทุกฝ่าย

ตอนนี้มีใครไปมั่งเนี่ย ทำไมผมตื่นเต้นหว่า

ยังรวมจำนวนไม่ได้อ่ะ ก็มีแป้งที่คอนเฟิร์มแน่ๆ แล้วก็มีคนอื่นหลายคน ที่บอกว่ายังไงก็ ”จะ” มาให้ได้

ต้องคอนเฟิร์มไหม

ไม่ต้องคอนเฟิร์มค๊าฟ ถ้าจะมาก็มาเลย ไม่ได้เลี้ยงโต๊ะจีนค๊าฟ

นึกว่าเลี้ยง น่าจะทำขนมมา เห็นแก่กิน ฮ่าๆๆๆ

จะมากิน? ถ้าจะมากิน ก็จะทำขนมไปให้กิน

จะทำขนมไรไป ไม่ใช่ไรหรอก เห็นในบล็อกที่พี่ทำขนม น่ากิน อยากชิมฝีมือพี่

โอเค จัดไป ^_^

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

คุณขอมา เราจัดไป
เดี๋ยวสักเก้าโมงจะออกไปซื้อวัตถุดิบทำขนม
งานการไม่ทำแล้ววันนี้ พับเก็บไว้ก่อน … จะทำขนม 555+

ถ้าใครยังไม่แน่ใจว่าจะมา ไม่ต้องคอนเฟิร์มก็ได้
แต่สำหรับคนที่คอนเฟิร์มมา ก็จะมีขนม Home Made จากใจ
ให้ติดไม้ติดมือกลับบ้านด้วย 

แม้ว่าใครๆ ที่แวะมาอ่านเรื่องราวในบล็อคนี้ อาจจะรู้สึกว่า “ชีวิตฉันช่างมีแต่เรื่องน่าสนุก ช่างหากิจกรรมนอกหลักสูตรแปลกๆ มาทำได้เรื่อยๆ แถมยังมีเวลาไปเที่ยวที่โน่นที่นี่ มีเวลาไปทานอะไรอร่อยๆ และยังมีเวลาเก็บนั่นเก็บนี่ในชีวิตมาเขียนอีก” ดังที่ฉันได้ยินได้ฟังอยู่บ่อยๆ เมื่อพบหน้า หรือผ่านมาทาง MSN

นั่นคงเป็นเพราะ ทุกครั้งที่ฉันเข้ามาที่นี่ ที่บล็อคนี้ ฉันมีความสุขทุกครั้ง มันคล้ายการมานั่งคุยกับเพื่อนสนิทที่คุ้นเคยกันดี แม้เพื่อนส่วนใหญ่ที่ตรงนี้จะเป็นความสัมพันธ์แบบ one-way เพราะน้อยคนจะเขียนคอมเมนท์ แต่เวลาีที่เห็นสถิติจำนวนผู้อ่านในแต่ละวัน บน counter ที่แอบใส่ code ไว้ ก็ทำให้ฉันรู้สึก … อบ อุ่น ใจ

อาจจะมีบางครั้งที่ฉันปลดปล่อย อารมณ์แห่งความไม่สบายใจ ผ่านตัวหนังสือลงไปในบล็อค เพื่อสื่อผ่านถึงใครบางคน ผู้ที่เข้ามาอ่านก็คงจะได้สัมผัส ความสับสน เจือปนอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ในยามนั้นๆ ของฉันบ้าง แต่ฉันก็ไม่เคยมีเจตนาจะเล่า เรื่องความทุกข์ หรือความขัดข้องในชีวิต ลงในพื้นที่แห่งความสุขและความทรงจำนี้แม้แต่น้อย

ตั้งแต่ย้ายบ้านจาก MSN มาที่นี่ ได้สักพัก ใครบางคนพูดให้ฉันเก็บมาคิด

“เอ้มีอีโก้สูงขึ้น คือ ขึ้นเวลาที่เอ้คิดว่า สิ่งนั้นสิ่งนี้เหมาะกับตัวเอง
ก็เหมือนจะบอกว่า มันเหมาะกับคนทั้งโลกด้วย”

นั่นทำให้ฉันรู้สึก … เศร้า สลด หดหู่ใจนานนับสัปดาห์
พาลท้อแท้ จนอยากจะเลิกสังเกตชีวิต แล้วก็คิดทบทวนไปมา

ฉันเป็นอย่างที่เขาพูดรึเปล่า?

เป็นคำถามที่ฉันตอบตัวเองไม่ได้แน่ชัด
แล้วก็ไม่รู้ว่าคนอื่นๆ ที่มาอ่านคิดกันยังไง

สิ่งที่ฉันเขียน คือ สิ่งที่ฉันคิด มันก็แค่นั้น
มันไม่ได้แปลว่า … ถูก หรือ ผิด

มันไม่ใช่บรรทัดฐานอะไรสักนิด
เหมาะ หรือ ไม่ … ก็แล้วแต่เธอจะคิด

เรา ต่าง มี สิทธิ์ ที่ จะ คิด ต่าง กัน

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ฉันอ่านหนังสือ “จะมืดกี่ด้านก็ผ่านได้” เกี่ยวกับชีวิตของ คุณกรรณิกา ธรรมเกษร ซึ่งเรียบเรียงโดย คุณเพชรยุพา บูรณ์สิริจรุงรัฐ ในวันแรกที่ซื้อมาจากศูนย์ประชุมศิริกิตติ์ ถึงหน้าที่ 59 แล้วก็คั่นค้างไว้อย่างนั้น เพราะในแต่ละวัน มีเรื่องที่ฉันต้องคิดต้องทำมากเหลือเกิน

วันนี้พอจะมีเวลา เลยหยิบหนังสือติดมือไปทานมื้อเที่ยง แล้วก็นั่งอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ที่ร้านอาหาร ที่หน้า 85 เขียนไว้ว่า …

“ทุกอย่างในโลกนี้ไม่ว่าวัตถุหรือจิตใจ หากเกิดความสงสัย
ในความแตกต่างระหว่างเปลือกและเนื้อในของกันและกันแล้ว
อย่าว่าแต่ความสุขเลย
ความสบาย เล็กๆ น้อยๆ ก็หาได้ยากเต็มที”

เช้านี้ออนไลน์ ทักทายกับคุณพ่อน้องอัย ได้ข่าวว่าไม่เคยไป TK Park ก็เลยว่าจะนัดกันอย่างไม่เป็นทางการที่ TK Park ในวันอาทิตย์ เพราะฉันตั้งใจจะพาเจ้าหมึกไปอยู่แล้ว ส่วนคุณพ่อน้องอัยก็ต้องไปคุยกับ ผบ.ทบ. ทางโน้นก่อน เจ้าหมึกก็ยังไม่เคยเจอน้องอัย แต่ถ้าได้พบกันคาดว่าจะเป็นการรวมตัวของ “ความแสบ x 2″

ไหนๆ จะไปกันอยู่แล้ว ก็เลยอยากชวนเพื่อนๆ คนอื่นไปเที่ยว TK Park กันด้วย ไป meeting กันนะ อยากชวนเพื่อนๆ ที่มาอ่านบล็อคและเป็นแฟนคลับน้องหมึกทุกท่าน มาพบหน้ากันที่ TK Park ในวันอาทิตย์ที่ 2 พ.ย. 51 เวลา 15.00 น.

แนะนำให้ไปโดยรถไฟฟ้า BTS ลงที่สถานีชิดลม แล้วเดินมาที่ Central World โดยใช้ Sky Walker จะสะดวกและใกล้กว่าสถานีสยามนะคะ

โทรคอนเฟิร์มล่วงหน้า หรือไปถึงแล้วโทรหาฉันก็ได้นะ
เมล์มาขอเบอร์โทรฉัน หรือจะเมล์เบอร์โทรของเธอมาให้ฉันโทรกลับก็ได้
E-mail: ayishere@hotmail.com

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

มีคำถามที่ส่งมาทาง MSN ว่า … จะไปทำอะไรกันที่ TK Park?

ที่นั่นกว้างขวาง มีที่นั่งเยอะ มีหนังสือดีๆ ให้อ่าน มีห้องสมุดดนตรีที่มีเพลงให้ฟัง มีคอมพิวเตอร์ มีอินเทอร์เน็ตให้เล่น ถ้าโชคดีก็อาจจะมีนิทรรศการหรือหนังดีๆ ให้ดูตอนบ่าย เพราะปฏิทินกิจกรรม ของเดือนพฤศจิกายน 51 ยังไม่ออก แล้วก็มีคาเฟ่ในนั้น ขายกาแฟ ขายน้ำ ขายขนม มีที่กว้างๆ ให้พวกเรานั่งทานขนมคุยกันยามบ่าย ^_^

สำหรับคนที่ไม่ได้เป็นสมาชิก TK Park การเข้าไปที่นั่นจะเก็บ ค่าบริการ 20 บาท อยู่ได้ทั้งวัน ตั้งแต่ 10.00 - 20.00 น.

ตรวจสอบกิจกรรมของ TK Park ได้จากเว็บไซต์นะคะ
http://www.tkpark.or.th/index.aspx 

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

หมายเหตุ (แอบส่วนตัวนิดนึง)

“แป้ง” ว่างไหมอ่ะ อยากเจอแป้ง
แล้วก็อยากยืมแผ่น “เดี่ยว 7″ ของแท้ ด้วยอ่ะ

“ติ่ง” ถ้าแกว่างก็มานะ แต่ไม่ต้องเอาไอ้เข้มมา

เปิดเทอม 2/2551 วันแรก น้องหมึกกลับมาบ้านพร้อมกับ รายงานผลการเรียนเทอม 1/2551 ก็เลยหยิบมารายงานแฟนคลับ

Subject:
     English, Mathematics, Science and Social Studies ได้เกรด A
     Physical Education, Art, and Chinese ได้เกรด B

Working Habits:
     Effort, Paticipation, and Homework ได้เกรด A
     Behaviour ได้เกรด B

ที่น่าดีใจไม่ใช่ผลการเรียน แต่เป็นรายงานพฤติกรรม (Behaviour) ที่ตอนอยู่ Grade1 ได้ D.Dog เพราะป่วนคุณครูในชั้นเรียน ปีนี้อยู่ Grade2 แล้วทำตัวดีขึ้น ได้เกรด B.Boy ตอนที่หมึกเอารายงานมาส่งให้ฉัน ประโยคแรกที่หมึกพูด คือ “คุณแม่ครับ Behavoiur ปีนี้ได้ B แล้วนะครับ” แสดงว่าเจ้าตัวเองก็กังวลเหมือนกัน

ความเห็นเพิ่มเติมของคุณครูเขียนว่า … “เอาใจใส่การเรียน มีความกระตือรือร้นในการทำงาน กล้าซักถามเมื่อมีข้อสงสัย และแสดงออกอย่างมั่นใจ”

โรงเรียนนี้มีกราฟแสดงผลการสอบ ซึ่งจะเปรียบเทียบคะแนนสอบของนักเรียนรายบุคคล กับ คะแนนสูงสุด คะแนนต่ำสุด และคะแนนเฉลี่ย ของทั้งระดับชั้น ช่วยให้ผู้ปกครองเห็นภาพได้ชัดเจนว่า ลูกของตนเองมีผลการเรียนในแต่ละวิชาเป็นอย่างไร เทียบกับเด็กที่มีคะแนนมากที่สุด และเด็กส่วนใหญ่

ดูจากกราฟพบว่า น้องหมึกสอบวิชาคณิตศาสตร์ได้คะแนนเต็ม 60 คะแนน มากที่สุดของระดับชั้น และสอบได้คะแนนสูงกว่าคะแนนเฉลี่ยของระดับชั้นทุกวิชา ยกเว้น วิชาสุขศึกษาและพลศึกษา ซึ่งได้คะแนนต่ำกว่าคะแนนเฉลี่ย 4 แต้ม

เจ้าตัวสารภาพเสียงอ่อย … “ก็ในวิชาว่ายน้ำ หมึกโดดบ่อย เพราะลืมเอาชุดไป แล้วตอนสอบเลี้ยงลูกบอลรอบตัว ลอดใต้ขาเป็นเลข 8 หมึกทำไม่ได้”

ฉันคิดในใจ … [เลี้ยงลูกบอลรอบตัว ลอดใต้ขาเป็นเลข 8 แม่ก็คงทำไม่ได้เหมือนกัน]

“กระเป๋าต่อผ้า” ผลงานตัดเย็บชิ้นที่ 3 ของฉัน ใช้เวลาทำจริงจังก็ประมาณ 3 วัน วันละประมาณ 3 ชั่วโมงนะ ไม่ได้นั่งทำกระเป๋าทั้งวัน เดี๋ยวโดนเนรเทศออกจากงาน เพิ่งจะเสร็จตอนบ่ายวันนี้ เทคนิคเพิ่มเติมที่ได้จากการเย็บกระเป๋าใบนี้ คือ การเย็บซิป การใส่ผ้าซับใน การกุ๊นขอบกระเป๋า และการเย็บสายสะพาย

  

สังเกตความน่ารักของกระเป๋าแล้ว ไม่ว่าจะหิ้วไปไหนก็คงไม่เข้ากับหน้าตาฉัน ดังนั้นกระเป๋าใบนี้จะเก็บไว้ให้ someone เป็นของขวัญวันเกิด … ฝีมือไม่ดีแต่มีใจนะคะ

6.20 a.m. @ Fitness
Squash 20 mins + Step Machine 10 mins (that’s it)

ฉันชอบออกกำลังกายคนเดียว เวลาออกกำลังกายก็จะมีกระเป๋าใส่ MP3 เล็กๆ รัดไว้ที่ต้นแขนด้านซ้าย เล่นกีฬาไป ฟังเพลงไป เช้านี้ได้ฟังเพลง “Love is Free” ของ Sheryl Crow เพลงที่ฉันไม่แน่ใจว่าเพลงนี้มาอยู่ในเครื่อง MP3 ได้ยังไง แต่ที่แน่ๆ ฉันไม่ได้เป็นคนใส่มันเข้าไป คาดว่าคนใกล้ตัวเอามาใส่ไว้ให้

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

Artist : Sheryl Crow
Album : Detours
Title : Love is free

She got a shack
Floating down the Pontchartrain
With the water rolling in
You gotta swim
before the levees start to crack

Another day
Another dollar down the drain
You go to town
No one’s around
Cause if you drown
there ain’t no hope for coming back

It ain’t no big thing if you lose your faith
They kinda like to keep you in your place
You never know what might be coming your way

* Oh everybody
Devil take your money
Money’s got no hold on me
Oh oh everybody’s making love
cause love is free

You go to church
and pray to God for no more rain
A Cadillac
A paper sack
well hey there Jack
you want some bourbon for the pain

Hey tambourine
Ain’t no rhythm on the street

With the voodoo
What do you do
when the radio just plays on anyway?

Those crazy fingers in your jelly jar
They’ll jack your money
while you sleep in you car
They got the karma
they ain’t getting too far

[Repeat *]
Everybody come together
Everybody come together
Everybody come together
Everybody come together

[Repeat * , *]
Love is free
Love is free

ฉันเคยเขียนเรื่อง การเดินทางของหนังสือ ไว้ที่บ้านหลังเก่า ตอนนั้นส่งหนังสือเข้าร่วมโครงการ BookCrossing ไปสองเล่ม คือ “สองเงาในเกาหลี” กับ “ต้นไม้ใต้โลก” หนังสือเล่มล่าสุดที่เพิ่งอ่านจบวันนี้ และตัดสินใจเอาเข้าร่วมโครงการเป็นเล่มที่ 3 คือ …

“Living by Doing Nothing คู่มือความสุขง่ายๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลย”

ซึ่งมีแง่มุมในการหาความสุข โดยไม่ต้องทำอะไรเพิ่มไปจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วในชีวิตประจำวัน เพียงแค่ปรับวิธีทำหรือวิธีคิดเกี่ยวกับกิจกรรมประจำวัน ที่เราต้องทำมันอยู่แล้วเท่านั้น ก็อาจจะรู้สึกว่า … ชีวิตปกติสวยงามได้ถึงเพียงนั้น

แม้ว่าหนังสือในคิวรออ่านจะลดลงไป 1 เล่ม (เหลือ 21 เล่ม) แต่ นิตยสารรายปักษ์ Secret เล่มที่ 8 หน้าปก แอฟ-ทักษอร เพิ่งจะส่งถึงบ้านสดๆ ร้อนๆ วันนี้ (เง้อ) สกูปน่าสนใจประกอบด้วย

• เรื่องราวของ คุณบุษบา ดาวเรือง Work Like Play / Just Say “Yes”
• คอลัมน์ Love Management “รักด้วยสมอง หรือ รักขึ้นสมอง”
• คอลัมน์ Live & Learn ”เหตุผลดีๆ ของการมีชีวิตคู่”
• ฯลฯ

ฉันลงทะเบียนที่ http://bookcrossing.com/ เรียบร้อยแล้ว

BCID 648-6669968 

วางแผนไว้ว่าจะเอาไปปล่อยที่โรงเรียนสอนตัดเย็บพรุ่งนี้ (29/10/51) เพราะจะเอากระเป๋าสะพายที่เย็บค้างไว้ไปหาคุณครูที่โรงเรียน ต่อผ้าที่จะทำกระเป๋าไว้แล้ว แต่ขึ้นทรงกระเป๋าเองไม่เป็น

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

บางแง่มุมจากหนังสือเล่มนี้ที่ฉันอยากบันทึกไว้ก่อนส่งต่อไป

• เมื่อตัดสินใจว่าจะลุกจากโต๊ะทำงานแล้วละก็ วางความกังวลนั้นทิ้งไปด้วย เพราะการทำตัววุ่นวายกับการทำงานตลอดเวลา ไม่ได้ทำให้กลายเป็นคนที่น่ายกย่องหรอก มีแต่จะบ่งบอกว่าจัดการเวลาทำงานของตัวเองได้แย่มากต่างหาก
   
• จงใช้ชีวิตกับสิ่งที่เป็นสาระสำคัญของชีวิต
   
• สวมวิญญาณความเ ป็นเด็กเข้าไป หัวใจของเด็กนั้น โกรธง่าย แต่ก็หายเร็ว ร้องไห้น้ำตายังไม่ทันแห้ง ก็หัวเราะร่วนเสียแล้ว
   
• จะดีแค่ไหน ถ้าทุกครั้งที่เรากลับบ้านมี “ใคร” สักคน รอเราอยู่ (หาหมามาเลี้ยงซะ)
   
• การปลูกต้นไม้สอนให้เราเรียนรู้การรอคอย ได้เรียนรู้การเติบโตอย่างช้าๆ เพื่อจะเห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆ มากขึ้น

“เกาะเกร็ด” ตั้งอยู่ที่ ต.เกาะเกร็ด อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี เกิดจากการขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนที่เป็นแหลมในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ แห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ.2265 ชื่อ “คลองลัดเกร็ดน้อย”

การไปเที่ยวเกาะเกร็ด หากต้องการความคึกคัก แนะนำให้ไปในวันเสาร์และอาทิตย์ หากต้องการชมวิถีชีวิตชาวบ้าน ถ่ายรูปวัดวาอาราม และบ้านเรือนเก่าโบราณ ก็แนะนำให้ไปในวันธรรมดา วันที่ฉันไปนั้นเป็นวันจันทร์ที่ผู้คนบางตา ก็เป็นความตั้งใจเพราะเคยไปในวันสุดสัปดาห์แล้วคนเยอะจนเดินแทบไม่ได้

หากนำรถไปเองให้จอดรถที่ วัดสนามเหนือ แล้วลงเรือข้ามฟากไปขึ้นที่ วัดปรมัยยิกาวาส ค่าเรือข้ามฟากคนละ 2 บาท รอบเกาะเกร็ดมีระยะทางประมาณ 6.7 กม. หากจะเดินเที่ยวเองด้วยสองเท้าคงไม่ง่าย และจุดท่องเที่ยวแต่ละแห่งก็อยู่ห่างๆ กัน การเที่ยวเกาะเกร็ดจึงมีหลายวิธี

• เหมาเรือเที่ยว แวะจุดต่างๆ ที่สำคัญ ราคาเหมาลำ 500 - 600 บาท
• นั่งมอเตอร์ไซค์ เที่ยวได้ตามใจในราคา 50 บาท/ชั่วโมง
• เช่าจักรยาน คันละ 40 บาท ไม่จำกัดเวลา ไม่มีมัดจำ แต่ต้องแลกบัตรประชาชน

แต่ข้อจำกัดของมอเตอร์ไซค์และจักรยาน คือ หากต้องการแวะซื้อขนมหวานเลื่องชื่อประเภท ฝอยทอง ทองหยิบ ทองหยอด เม็ดขนุนที่ “บ้านขนมหวาน” ก็มีทางเดียวที่จะไปถึงได้ คือ ทางเรือ เราไม่สามารถไปถึงบ้านขนมหวานโดยวิธีอื่นได้ ถ้าขี่จักรยานก็ต้องไปจอดแล้วขึ้นเรือต่อที่ ท่าวัดจันทร์ ค่าเรือ 20 บาท

ผู้คนที่เกาะเกร็ดเป็นชาวมอญ เด็กบางคนก็ยังไว้จุกอยู่ และจะโกนจุกเมื่ออายุได้ 9 ขวบ เจดีย์สไตล์มอญงามแปลกตา เช่น “พระมหารามัญเจดีย์” ก็หาชมได้ที่นี่ เมื่อขึ้นจากเรือข้ามฟากที่ท่าของวัดปรมัยยิกาวาส ก็แวะเที่ยวชม “เจดีย์เอียง” และ “หอไทยนิทัศน์” เครื่องปั้นดินเผา ซึ่งเปิดให้เข้าชม จ. - ศ. 13.00 - 16.00 น. / ส. - อา. 9.00 - 17.00 น.

ถนนสายหลักมีของขายมากมาย ส่วนใหญ่เป็นเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งมีชื่อเสียงมากของเกาะเกร็ด บางชิ้นแกะสลักลวดลายได้สวยงามมาก เราสามารถชมขั้นตอนการผลิตได้อย่างใกล้ชิดที่ “โรงงานเครื่องปั้นดินเผาป้าตุ่ม” แล้วอย่าลืมอุดหนุนเครื่องปั้นดินเผากันนะจ๊ะ

ระหว่างทางเดินแนะนำให้ชิม “ทอดมันหน่อกะลา” ซึ่งใ้ช้หน่อกะลาแทนถั่วฝักยาว รสชาติเข้ากันดีกับน้ำจิ้มรสเด็ด คุณแม่ค้าบอกว่า หน่อกะลา นอกจากอร่อยก็ยังช่วยบำรุงหัวใจ และลดคอเลสเตอรอลด้วย

ในวันที่อากาศร้อน “ไอติมโบราณ” แท่งละ 3 บาท หวานชื่นใจ ก็เป็นทางเลือกที่น่าสนไม่น้อยไปกว่า “กาแฟโบราณเย็นเจี๊ยบในโอ่งดินเผาใบเล็กๆ” ราคาขาย 20 บาท ไม่แพงเลย แถมยังได้โอ่งเล็กๆ กลับบ้านมาเป็นที่ระลึกด้วย

“ข้าวแช่ร้านลุงแดง” เป็นเมนูที่ฉันชวนให้ไปชิม ข้าวที่นี่หุงกับอัญชัญ จึงมีสีม่วงอ่อนสวยงาม เสริฟในน้ำแข็งเย็นชื่นใจ ทานกับหมูหวาน ไชโป้ว กะปิชุบไข่ทอด และหมูบด ราคาชุดละ 25 บาท (ชุดเล็ก) เทียบกับข้าวแช่ราคาชุดละ 100 บาท ที่เคยทานจากร้านอาหารชื่อดังในห้างสรรพสินค้าแล้ว ข้าวแช่ร้านลุงแดงหอมอร่อยกว่ามาก ส่วนอาหารเที่ยงเมนูแนะนำที่ไปชิมมาแล้ว คือ “ขนมเบื้องรามัญ” 20 บาท อิ่มไปทั้งวัน

ฉันชอบบรรยากาศโบราณแท้ๆ ที่เกาะเกร็ด โบราณแบบชาวบ้านที่อยู่กันมานานอย่างนั้น ไม่ใช่โบราณแบบปรุงแต่ง หรือตั้งใจจะโบราณ “ร้านทำผม” ที่เกาะเกร็ด ทำให้ฉันนึกถึงร้านทำผมสมัยที่ฉันยังเด็กๆ ร้านทำผมที่สุราษฎร์ธานี ลูกค้าและเจ้าของร้านมีวัยระดับคุณยายกับคุณป้า 

บ้านที่ “รับวาดภาพเหมือน” บรรยากาศร่มรื่นน่ารัก กับ “ร้านเหล้า” ที่มีบรรยาศครึ้มใจสไตล์อินเดียนแดง ก็ดึงดูดสายตาของนักท่องเที่ยวอย่างไม่ต้องตั้งใจ

ชาวบ้านที่เกาะเกร็ด อัธยาศัยดี ไมตรีงาม ถ้าวันหยุดสุดสัปดาห์นี้ยังไม่รู้จะไปไหน “เกาะเกร็ดยินดีต้อนรับนะคะ” แต่ถ้ายังลังเลใจ เชิญไปชมภาพที่เก็บมาฝากกันได้ที่ Picasa ^_^

http://picasaweb.google.com/ayishere/wWDALE#

07.00 a.m. @ Imperial Queen’s Park Fitness

Squash 20 mins. + Step Machine 10 mins. Total 30 mins of Exercise after 10 days without exercise made me fresh.

During my son’s term break, I have less chance to exercise in the morning. His school will open tomorrow I will be back to regular exercise … Yahoo!

เล่นสควอช 20 นาที กับ เครื่องเสต็ป 10 นาที รวม 30 นาที รู้สึกสดชื่นมาก เพราะหยุดออกกำัลังกายไปตั้ง 10 วัน

ช่วงปิดเทอมของหมึกฉันมีโอกาสออกกำลังกายตอนเช้าน้อยมาก พรุ่งนี้หมึกจะเปิดเทอมแล้ว ฉันจะกลับไปออกกำลังกายตอนเช้าได้เหมือนเดิมแล้ว … เย้!