หลายเดือนที่ผ่านมาฉันดำรงชีวิตอยู่บนความขัดแย้งในตัวเอง

ฉันละเลยหลายอย่างที่ควรทำ แล้วฉันก็ทำหลายอย่างที่ไม่ควรทำ

ฉันรู้สึกไม่ดีที่ใครๆ บอกว่าฉันเป็นคนดี
เพราะฉันรู้ว่าฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้น
หลายอย่างที่ฉันทำมันก็ไม่ถูกต้องและไม่ดี

… ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่า …
ฉัน “แอบ” ทำหลายอย่าง ที่ไม่ถูกต้องและไม่ดี

ฉันแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอย่าง โง่ๆ และ บ้าๆ
ในขณะที่อ้างว่าฉันมีสิทธิ์ เพราะนี่มัน “ชีิวิตของกรู้ว”

อ้างได้อย่างหน้าด้านๆ
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ตายลงวันใด แม้แต่ลมหายใจก็เอาไปไม่ได้
ถ้างั้น … หนึ่งชีวิตเป็นของใคร?

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ในขณะที่คิดว่าตัวเองกำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างเย่อหยิ่ง
แท้จริงกำลังถอยหลัง … นั่นทำให้ฉันกลัว

ท่ามกลางคืนวันที่ความนับถือตัวเองของฉันค่อยๆ ลดลง
ชีวิตกำลังไหลไปสู่ความสบายใจลวงๆ และสาระที่เปล่ากลวง
สามัญสำนึกข้างในสะกิดเตือน … ผิดทางแล้ว ไม่ใช่ทางนี้

ฉันตัดสินใจปรับวงโคจรของชีวิตใหม่
ไม่ง่าย แต่ฉันต้องทำให้ได้
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป … หัวใจเบา

ถ้าจะทำเพื่อใคร จงทำด้วยความเต็มใจ
แล้วถ้าจะตามใจตัวเอง ควรอยู่บนพื้นฐานของความเกรงใจ (คนที่ควรเกรงใจ)

เราไม่ควรเห็นแก่ตัว
ชีวิตไม่ใช่ของกรู้ว (Me) และไม่ใช่ของยู้ (You)
หนึ่งชีวิตไม่ใช่ของใคร แต่ดำเนินไปเพื่อใครหลายคน

หนังสือประเภทนี้ อ่านชื่อแล้วเหมือนหนังสือ How-to ซึ่งจัดอยู่ในประเภทที่ฉันไม่ค่อยหยิบ ไม่ค่อยซื้อ เวลาที่ไปร้านหนังสือ เพราะฉันมีความรู้สึกว่า คนเราแต่ละคนมีความเฉพาะตัวที่ต่างกัน วิธีการ 1-2-3 ที่ทำแล้วเวิร์คของใครสักคน ไม่มีทางที่เราจะก้าวตามแบบวัดรอยเท้าแล้วเวิร์คได้ 100% เราต่างต้องหาหนทางของตัวเอง การศึกษาชีวิตคนอื่นก็เป็นไปเพื่อสอนใจมิใช่เพื่อทำตาม

น้องชายส่งหนังสือเล่มนี้มาให้ “7 กฎด้านจิตวิญญาณเพื่อความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม” แค่อ่านชื่อก็วางทิ้งไว้บนโต๊ะอย่างนั้นนานหลายสัปดาห์ แล้วก็คิดได้ว่ามันเป็นหนังสือส่งต่อ ต้องอ่านแล้วส่งต่อให้คนอื่น น้องชายส่งมาให้ทั้งทีคงมีอะไรดี เลยตั้งใจอ่านจนจบแล้วลงทะเบียนส่งต่อให้เพื่อนทางอินเทอร์เน็ต 

ฉันพบว่า … อ่านยาก เข้าใจยาก และใช้เวลามาก … แต่คุ้มค่านะ

สำหรับฉันหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่หนังสือ How-to อย่างที่คิดไว้ครั้งแรก แต่ควรจัดอยู่ในกลุ่ม หนังสือธรรมะเชิงวิทยาศาสตร์ ที่อธิบายเรื่องทางโลกและทางธรรมได้อย่างสมเหตุสมผลอย่างที่เขาตั้งชื่อเรื่องไว้นั่นหละ

เนื่องจากต้องส่งหนังสือต่อ จึงอยากสรุปข้อคิดสะกิดใจไว้ตรงนี้

• ความนึกคิดและพฤติกรมของเรา มักเกิดจากความคาดหวังที่จะได้รับการตอบรับจากคนอื่น เพราะฉะนั้นมันจึงมีพื้นฐานมาจากความกลัว
   
• ความตั้งใจที่อยู่เบื้องหลังการให้และการรับ คือ สิ่งที่สำคัญที่สุด จงเรียนรู้ที่จะตั้งจิตอวยพรให้คนอื่นๆ ได้รับแต่สิ่งที่ดีในชีวิต
   
• เรากำลังดำรงอยู่ในอาณาจักรแห่งความเป็นไปได้ในทุกๆ สิ่ง เราได้เข้าสู่การเลือกอันไม่มีที่สิ้นสุด มีเพียงหัวใจเท่านั้นที่รู้คำตอบที่ถูกต้อง จงเลือกอย่างมีสติ
   
• คุณสามารถที่จะมีความปรารถนาถึงสิ่งต่างๆ ในอนาคต ที่แตกต่างไปกว่าที่กำลังเป็นอยู่ได้ แต่ ณ ช่วงขณะเวลานี้ คุณจะต้องรู้สึกยอมรับสิ่งต่างๆ อย่างที่มันกำลังเป็นอยู่เสียก่อน
   
• ในทุกๆ ปัญหา ย่อมมีเมล็ดพันธุ์ของโอกาสประกอบอยู่ด้วยเสมอ
   
• ทุกสรรพสิ่งทั่วทั้งจักรวาล คือ สภาวะการเคลื่อนไหวของพลังงานและข้อมูล
   
• สิ่งใดก็ตามที่คุณต้องการมันพร้อมรอคุณอยู่แล้วในทุกๆ เมื่อ ที่คุณต้องการมัน เพียงแค่ประกาศความมุ่งมั่น
   
• ความมุ่งมั่นคือสิ่งที่เป็นอนาคต แต่ความสนใจคือสิ่งที่อยู่ในปัจจุบัน อะไรที่คุณสนใจ มันจะยิ่งเติบโตแข็งแรงมากขึ้นในชีวิตของคุณ อะไรก็ตามที่คุณไม่ให้ความสนใจ มันจะอ่อนกำลัง สลายตัว และหายไป (note: เพราะแบบนี้รึเปล่าความรักของเราถึงหายไป)
   
• อดีต คือ เรื่องราวในความทรงจำ / อนาคต คือ ความคาดหวัง / ปัจจุบัน คือ การตระหนักรู้ / เพราะฉะนั้น เวลา ก็คือ ความเคลื่อนไหวของความคิด ทั้งอดีตและอนาคต ล้วนเกิดจากภาพในความคิดหรือจินตนาการ มีเพียงปัจจุบันขณะซึ่งเป็นสภาวะแห่งการตระหนักรู้เท่านั้น ที่เป็นความจริงและไม่มีความสิ้นสุดอย่างแท้จริง
   
• คุณไม่จำเป็นต้องละทิ้งความมุ่งมั่น และคุณไม่จำเป็นต้องละความปรารถนาของคุณ คุณเพียงแต่ละทิ้งความยึดติดต่อผลของมันเท่านั้น

• ความยึดติดตั้งอยู่บนพื้นฐานแห่งความกลัวและความรู้สึกไม่มั่นคง ทุกๆ สิ่ง เป็นเพียงแค่รูปสัญลักษณ์ ไม่ว่าจะเป็น รถยนต์ บ้าน เงินตรา เสื้อผ้า ฯลฯ ล้วนเป็นเพียงสิ่งชั่วคราว มันผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป ก่อให้เกิดความทุกข์กังวล และผลสุดท้ายมันกลับทำให้เรารู้สึกกลวงไร้แก่นสาร
   
• ความรู้สึกมั่นคงที่ได้มาจากการแสวงหานั้น ไม่เคยเป็นสิ่งที่ยั่งยืนหรือถาวรเลย คนที่แสวงหาความรู้สึกมั่นคง จะวิ่งไล่ตามหาสิ่งนี้ตลอดทั้งชีวิต โดยไม่เคยได้พบมันจริงๆ เลย
   
• ความไม่แน่นอนคือพลังแห่งการสร้างสรรค์ ถ้าปราศจากความไม่แน่นอน ชีวิตก็จะเป็นแค่เหตุการณ์ที่ถูกทำให้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกจากความทรงจำเก่าๆ คุณจะตกเป็นเหยื่อของอดีตอยู่ตลอดเวลา และผู้ี่กลับมาทำร้ายคุณในวันนี้ ก็คือ ตัวคุณที่มาจากเืมื่อวานนี้นั่นเอง
   
• เมื่อใดที่คุณประสบกับความไม่แน่นอน โปรดจงรู้ไว้ว่า คุณกำลังอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้อง ดังนั้น จงอย่าเพิ่งท้อหรือหยุด
   
• การดำรงอยู่ในปัญญาที่หยั่งถึงความไม่แน่นอน เมื่อความรู้ตัวทั่วพร้อมต่อปัจจุบัณขณะและโอกาสได้มาพบกัน เมื่อนั้นหนทางก็จะปรากฏขึ้นมาเองโดยธรรมชาติ อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นจากสิ่งนี้ มักถูกเรียกว่า “ความโชคดี”
   
• เราได้ปรากฏขึ้นเป็นรูปทางกายภาพนี้ ก็เพื่อทำเป้าหมายบางอย่างให้บรรลุผลโดยสมบูรณ์ ค้นหาความสามารถเฉพาะของตนเอง แล้วแสดงความสามารถออกมาเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
   
• พูดว่า “ฉันจะช่วยได้อย่างไร” ออกมาจากจิตวิญญาณ
   
• สมมติว่าคุณมีทั้งเวลาและมีเงินมากมาย คุณจะทำอะไร ถ้าคุณยังคงทำในสิ่งทีุ่คุณทำอยู่ในปัจจุบัน นั่นแสดงว่าคุณอยู่ในธรรมะ เพราะว่า คุณรักในสิ่งที่คุณทำ และคุณกำลังแสดงความสามารถเฉพาะตนของคุณออกมา