คุณแม่ครับอยากให้บ้านเรามี “โชกุเนะ”

มันคืออะไรเหรอหมึก

มันเป็นอ่างน้ำวนๆ ในห้องน้ำไง

นั่นเค้าเรียกอ่าง “จากุซชี่” ไม่ใช่โชกุเนะ

นั่นแหละจำไม่ค่อยได้ แต่อยากมี

เรียกชื่อยังไม่ถูกแต่อยากจะมี จะเอาไปทำไมล่ะ เปลืองน้ำจะตาย 

ก็มิสสุนีย์ คุณครูที่โรงเรียนบอกว่า บ้านรวยๆ เค้ามีกัน

แล้วบ้านเรารวยตรงไหนเนี่ย

ก็หมึกคำนวณดูแล้ว ห้องละแปดพัน x … ชั้น x … ห้อง มันก็เท่ากับ …
แอบคิดคำตอบออกมาแล้ว อู้หู เยอะนะคุณแม่

จะบ้าเหรอ จะไปแอบทำไม มันอยู่กันครบทุกห้องที่ไหนเล่า เงินที่สร้างเนี่ยก็ยืมเค้ามา ยังเป็นหนี้ตั้งสิบกว่าล้าน แล้วเงินที่เรายืมคนอื่นมาเนี่ย มันต้องใช้คืนให้เค้าไหม ไหนหมึกตอบแม่ซิ

ต้องคืนครับ แต่ว่าเพื่อนที่ห้องหมึกตั้ง 3 คน นะครับ ที่มีอ่างเนี่ย

ก็ช่างเค้าดิ อาบฝักบัวน่ะดีแล้ว เห็นทุกวันนี้ก็ขี้เกียจอาบน้ำจะตาย

คร๊าบบบบบบ

ค่ำวันเสาร์สองพ่อลูกรวมพลังทำเควสสู้กับมอนสเตอร์ในเกมส์ออนไลน์ มีบางช่วงที่คนลูกต้องนั่งรอ ก็มีจังหวะว่าง ฉันมองข้ามโต๊ะทำงานไปเห็นคนลูกนั่งเกาจู๋แก้เซ็ง ระหว่างที่ยังไม่ถึงตาของตัวเอง บังเอิญได้ยินเสียงคนพ่อถาม

นี่ นี่ นั่งเกา๋จู๋สนุกไหม

ก็สนุกดีนะครับ

ถ้างั้นปาป๊าขอเ่ล่นบ้างได้ไหม

(เจอคำถามนี้คนลูกทำหน้าจริงจังลากเสียงยาว) 
ปาป๊าครับ เล่นของคนอื่นมันไม่ดีน้าาาา

หมึกกับจีเอ็ม อยู่ร่วมบ้านกันมาหลายเดือน เด็กยังคงกลัวหมา แต่หมาไม่เคยกลัวเด็ก ช่วงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากันคนกับหมาก็มองหน้ากันอย่างคุมเชิง

ถ้าปล่อยให้จีเอ็มวิ่งเล่น หมึกจะหดขาขึ้นมาบนเก้าอี้ หมาสะกิดก็ว่าหมาแกล้ง หมาดมก็ว่าหมาเลีย หมางับขากางเกงก็ว่าหมากัด บางครั้งถึงขั้นบีบน้ำตาเพื่อความสมจริงสมจัง ทั้งที่ไม่มีบาดแผล

แต่ของแบบนี้ทีใครทีมัน เวลาขังจีเอ็มไว้ในกรงก็เป็นทีของหมึกบ้าง ไปกระโดดโลดเต้นทำหน้าลิงใส่หมา ไปยั่วให้มันอยากออกมา ไปสมน้ำหน้าที่มันถูกขัง แต่ที่น่าสงสารที่สุดคือ เอาขนมหอมๆ ไปนั่งกินหน้ากรงแล้วทำท่าอร่อยซะเต็มประดา ยั่วให้หมาอยากกินแต่ไม่แบ่ง

เรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่ของจีเอ็ม ทั้งที่ให้อาหารอย่างดี ชั่ง ตวง วัด ไม่ได้บกพร่อง แต่ทำไมตะกละนักก็ไม่รู้ ฉันซื้ออาหารเม็ดแบบที่โฆษณาว่าหมาเคี้ยวแล้วจะดีกับสุขภาพปากและฟัน ช่วยลดหินปูน ช่วยให้ลมปากหอม ฯลฯ คงใช้ไม่ได้ผลกับจีเอ็ม เพราะมันไม่เคยเคี้ยว พอเอาอาหารไปแขวนที่ข้างกรง ก็ซัดโฮกๆ กลืนๆ พรึ่บเดียวหายวับ ที่เห็นจีเอ็มชอบเคี้ยวก็น่าจะเป็นขาเก้าอี้ที่ฉันนั่งกับขากางเกง

ตอนแรกวาดภาพไว้ว่าเด็กจะเข้ากับหมาได้ดี มีจิตใจอ่อนโยน เป็นคนรักสัตว์ แล้วก็พบว่านั่นมันเป็นเรื่องของทฤษฎีที่เป็นจริงสำหรับเด็กบางคนและหมาบางตัว แต่ฉันก็พยายามจะเสริมสร้างความเข้าใจอันดี อบรมหมึกเวลาแกล้งหมา และอบรมหมาเวลาแกล้งหมึก 

เมื่อวานเย็นพอลงจากรถหมึกก็ทำท่าจะวิ่งขึ้นบ้านแต่ฉันเรียกไว้ 

“หมึกครับอย่าเพิ่งไป กลับบ้านมาก็ไปทักทายไอ้เอ็มมันหน่อย”

“ครับ” หมึกรับคำสั้นๆ

วิธีการทักทายเบื้องต้นที่สอนไว้ คือ เรียกชื่อจีเอ็ม ลูบหัวเล็กน้อย เอามือให้ดม แล้วสัมผัสร่างกายกันนิดหน่อยพอเป็นพิธี แต่ภาพที่ฉันเห็นไม่ได้เป็นอย่างที่สอน

หมึกเดินตรงไปที่กรงหมา จีเอ็มกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ เอาขาตะกุยตะกายกรงอยากจะออกมาหาหมึก หมึกยืนห่างกรงในระยะ 1 ฟุต ซึ่งเป็นระยะที่ปลอดภัยสุดๆ แล้วยกมือขึ้นประนมอย่างสวยงามพร้อมทั้งพูดว่า “จีเอ็มสวัสดี” งานนี้ไม่มีการถูกเนื้อต้องตัว