Ayishere: The HomeBody

20/3/2553

เช้า แพนเค้ก 2 อัน / ไข่ดาว 1 ใบ / ชาลิปตันร้อนๆ / น้ำสัปปะรด

รับประทานอาหารเช้าที่คิดว่าเบาๆ แต่พอไปถึงคลับตอนแปดโมงครึ่ง กลับรู้สึกเหมือนแพนเค้กยังไม่ย่อย แสดงว่าอาหารเช้าไม่ได้เบาอย่างที่คิด เลยถอดรองเท้ากีฬา นั่งพาดขาบนเก้าอี้ริมสระน้ำ เอกเขนกอ่านนิยาย “Percy Jackson & The Lightening Thief” (เพอร์ซีย์ แจ็กสัน กับสายฟ้าที่หายไป)

หนังเรื่องนี้เข้าโรงฉายมาประมาณสัก 2 สัปดาห์ แต่ฉันก็ยังไม่ได้ไปดู เพราะอยากอ่านเวอร์ชันหนังสือให้จบก่อน สำหรับฉันการวาดภาพในจินตนาการตามที่ผู้เขียนหนังสือตั้งใจ มักจะบรรเจิดกว่าการรับชมสิ่งที่ผู้กำกับคัดกรองมาให้ สุดท้ายคงได้ดูเรื่องนี้จาก DVD เพราะเพิ่งอ่านหนังสือไปแค่หนึ่งส่วนสี่

9.45 น. เครื่องวิ่งวงรี 10 นาที / เล่นเวท 40 นาที / ว่ายน้ำ 800 เมตร 25 นาที

พอมีแรงเล่นกีฬาก็บ้าพลัง ออกกำลังต่อเนื่องได้ 75 นาที คงเป็นเพราะพลังอาหารเช้า เล่นเวทเสร็จก็เปลี่ยนชุดว่ายน้ำแล้วก็โดดตูม ว่าย ว่าย ว่าย ที่ตั้งใจว่าจะผ่อนคลายกล้ามเนื้อในน้ำก็สมหมาย รู้สึกเลยว่าตัวเบาสบาย

เที่ยง บะหมี่เย็นตาโฟเจ้าอร่อยใกล้ๆ คาร์ฟูร์พระราม4 / เกี๊ยวทอด 3 ตัว
บ่าย1 กาแฟร้อน 1 แก้ว
บ่าย2 ยาคูลท์ 1 ขวด / สโคนลูกเกด 1 อัน กับ แยมบลูเบอรี่

การออกกำลังกายอย่างหักโหม ส่งผลให้ร่างกาย “หิว แอนด์ โหย” อย่างแรง หิวจนกระวนกระวาย หิวจนไม่มีสมาธิจะทำอะไร มื้อบ่ายจึงแตกออกเป็นสองสาขาด้วยประการฉะนี้

เย็น ข้าวผัดพริกเผาผักรวม / พิซซ่า 3 ชิ้น *0*

นั่งอ่านหนังสือในวันที่ควรสบายใจ
แต่ไม่รู้เป็นอะไร
ไม่มีสมาธิกับเนื้อเรื่องที่ดำเนินไป

เธอโทรมาถาม “ไปเที่ยว … กันไหม?”
ฉันไม่รู้จะตอบยังไง
แค่อารมณ์ตัวเองยังเอาแน่เอานอนไม่ได้

ไม่อยากอยู่บ้าน และ ไม่อยากไปไหน
ไม่อยากอยู่คนเดียว และ ไม่อยากมีใคร

ไม่อยากตามเธอไปที่นั่น … มันไม่น่าสนใจ
แต่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยากจะไปไหน

ฉัน ควร หรือ ไม่ ควร ไป

19/3/2553

6.30 น. แอโรบิค 30 นาที / ยืดเส้น 20 นาที / เล่นเวท 10 นาที

หลังจากเต้นแอโรบิค 30 นาที จนอัตราการเต้นหัวใจถูกเร่งสปีดขึ้นมา ฉันกลับไปต่อจนครบหนึ่งชั่วโมงไม่ได้ เพราะร่างกายไม่ให้ความร่วมมือ จึงต้องเปลี่ยนมายืดเส้นยืดสาย คลายกล้ามเนื้อทั่วร่างกาย

การหยุดออกกำลังกายไปนาน ส่งผลให้กล้ามเนื้อง่อยเปลี้ยจนเสียความมั่นใจ ทุกครั้งที่กลับมาเล่นกีฬาใหม่ๆ ก็ต้องอดทนจนผ่านช่วงนี้ให้ได้ หลังจากนั้นก็จะสบาย กว่ากล้ามเนื้อจะเข้าที่คงปวดอย่างนี้ไปอีก 4 - 5 วัน

เช้า นมจืด 1 แก้ว / สโคนลูกเกดกับแยมสตรอเบอรี่ 1 อัน

เที่ยง ข้าวคลุกน้ำพริกมะขามทานกับผักและหมูหวาน ที่ศูนย์ประชุมสิริกิตต์ (มาสำรวจงาน ComMart) ตามด้วย Iced Americano @ Starbucks กับโน๊ตบุ๊คที่หอบมานั่งทำงาน

ฉันมองหาอาหารจานเดียวที่มีครบห้าหมู่ในศูนย์อาหาร
แล้วก็พบว่าข้าวคลุกน้ำพริกจานนี้เป็นตัวเลือกที่ดี

บ่าย กุ๋ยฉ่ายทอดหน้าโรงเรียนสาธิตประสานมิตร

เย็น ข้าวไข่เจียว ใส่ ไชโป้ว + ชะอม + ข้าวโพดอ่อน

ความรู้สึกข้างในมันเรียกร้อง อยากกินแต่ข้าวไข่เจียว อารมณ์อยากกินไข่เจียวนี้มันเด่นชัด จนใช้อาหารอื่นบำบัดไม่ได้ ไม่รู้ช่วงนี้เป็นอะไร

แวะไป “Yum & Tum” สาขา K-Village จากที่ตั้งใจว่าจะรับประทานมื้อเย็นน้อยๆ เจอ 3 เมนูนี้เข้าไป อร่อยเหาะหยุดไม่ได้

เริ่มจากก๋วยเตี๋ยวหลอดตัวใหญ่อัดแน่นด้วยผัก กับ น้ำจิ้มซีอิ๊วดำหวานสไตล์โบราณ ที่ฉันรับประทานมาหลายปี การันตีเลยว่า “ในเขตนี้ไม่มีก๋วยเตี๋ยวหลอดร้านไหนอร่อยกว่า” ตามด้วยส้มตำแครอทใส่กุ้งกรอบ เผ็ดเล็กน้อย อร่อยถึงใจ

เมนูสุดท้าย คือ ยำหมี่ผักโมโรเฮยะ หน้าตาคล้ายยำมาม่า แต่รับรองอร่อยกว่า เส้นสีเขียวอ่อนที่เห็นนั้นเป็นบะหมี่ที่ทำจากผัก Moroheiya ซึ่งมีเบต้าแคโรทีน วิตามินเอ วิตามินบี1 วิตามินบี2 วิตามินซี โพแทสเซียม แคลเซียม ฟอสฟอรัส ธาตุเหล็ก และใยอาหารชนิดละลายน้ำได้ในปริมาณสูงมาก

เมื่อนำบะหมี่ผักเปี่ยมประโยชน์ที่ลวกในอุณหภูมิพอเหมาะ มาเคล้ากับ หมูสับ มะเขือเทศ คึ่นฉ่าย แครอทเส้น และมะม่วงหิมพานต์คั่วกรอบมัน แล้วยำให้ออกรส เปรี้ยว หวาน เค็ม กำลังดี ถ้าจะหาอะไรที่เข้ากันได้มากไปกว่านี้ … ไม่ง่ายเลย

คุณปาป๊ารีบออกจากบ้านไปทำงาน โดยสั่งให้หมึกเฝ้าบ้าน พร้อมทั้งกำชับว่าห้ามออกไปไหน ก่อนที่ฉันจะกลับมาถึงภายใน 15 นาที แต่เจ้าตัวดีก็ฝืนคำสั่ง ออกจากห้องลงมาหาของกินที่ครัวข้างล่าง บังเอิญฉันนึกเฉลียวใจ จึงโทรเข้าไปเช็คดูว่าหมึกยังอยู่ดีไหม

สวัสดีครับคุณแม่

ปาป๊าไปทำงานแล้วใช่ไหม

ครับ ปาป๊าไปแล้ว

หมึกอยู่ที่บ้านรึเปล่า

เปล่าครับ หมึกลงมากินคอร์นเฟลคข้างล่าง

อ้าวเหรอ แล้วล็อคห้องไว้ก่อนลงมาใช่ไหม

เปล่าครับ แค่ปิดประตูไว้

ขึ้นไปล็อคห้องเดี๋ยวนี้ แล้วค่อยลงมากิน อีกแป๊บนึงแม่ก็จะถึงบ้านแล้ว

ฉันรู้สึกห่วงบ้าน และหงุดหงิดที่หมึกลงมาโดยไม่ล็อคห้อง กำลังคิดว่าพอถึงบ้านคงต้องจัดการอธิบายให้เข้าใจ ว่าการลงมาข้างล่างโดยไม่ล็อคบ้านเป็นเรื่องอันตราย ข้าวของอาจจะสูญหาย แต่พอจอดรถเรียบร้อย ก็พบหมึกนั่งร้องไห้นำไปแล้วตั้งแต่ยังไม่ได้พูดอะไร

อ้าว ร้องไห้ทำไม? แม่ยังไม่ได้ดุสักหน่อย

พอวางสายจากคุณแม่ ปาป๊าก็โทรมา ดุซะยาวเลย

ลงมาไม่ล็อคบ้านเนี่ยมีเหตุผลไหม

หมึกคิดว่ามากินคอร์นเฟลคแป๊บเดียว แล้วจะกลับขึ้นไป ข้างล่างมี รปภ. คนไม่ดีคงเข้าไปในตึกไม่ได้

แล้วไม่คิดเหรอว่าของอาจจะหาย คนไม่ดีอาจจะอยู่ในตึกกับเราแล้วก็ได้

ขอโทษครับ ฮือ ….. (ที่บ้านฉันเรียกว่าเป่าปี่)

พอแล้วไม่ต้องร้อง คราวหน้าลงมาล็อคประตูทุกครั้งนะ

ครับ ฮือ …. (ยังร้องไห้ไม่เลิก)

คุยกันเข้าใจแล้ว ยังเสียใจอะไรอีก

หมึกกินข้าวเช้าไม่อร่อยเลย ปาป๊าดุนาน คอร์นเฟลคที่เทไว้กับนมมันไม่กรอบแล้ว มันไม่อร่อย

อ้าว ที่ร้องไห้นี่ไม่ได้สำนึกผิด แต่หงุดหงิดที่คอร์นเฟลคนิ่ม เวรกรรมจริงๆ

ตั้งนาฬิกาปลุกไว้หกโมงเช้า พอรู้สึกตัวก็รีบแปรงฟันเก็บผ้าออกไปเล่นกีฬาทันที เพราะถ้าใจอ่อนนอนเลื้อยนานไปกว่านี้ คงไม่ใช่การเริ่มต้นที่ดี เช้านี้กล้ามเนื้อตึงๆ ไม่ถึงกับปวดเมื่อย คาดว่าเป็นผลจากการว่ายน้ำเมื่อวาน หลังจากยืดเส้นเล็กน้อยก็ผ่อนคลาย ออกสตาร์ทโปรแกรมของวันนี้ได้

18/3/2553

6.30 น. เครื่องวิ่งวงรี 10 นาที / เล่นเวท 40 นาที / ลู่เดิน 10 นาที

แวะไปแต่เช้าเพราะต้องรีบกลับมาเคลียร์งาน นัดคุณครูของหมึกไว้ที่ Yamaha ตอนเที่ยง เพื่อซ้อมรอบสุดท้าย ก่อนสอบเปียโนตอนบ่าย ค่าสอบ Grade9 1,000 บาท พอจ่ายไปแล้วจะให้อารมณ์เหมือนแทงม้า คือ ลุ้นตัวโก่งและเป็นกำลังใจ

เช้า นมจืด / ซีเรียลธัญพืช / ยาคูลท์ 1 ขวด

ฉันเป็นสมาชิกยาคูลท์ที่ออฟฟิศ จันทร์-ศุกร์ วันละ 2 ขวด ของฉันกับหมึก กินแล้วก็ติดเหมือนกัน สาวยาคูลท์จะมาเวลาเดิมทุกวัน พอใกล้ๆ เวลาที่สาวยาคูลท์มา รู้สึกเหมือนกันว่า “รอ” นี่เป็นการสร้างความเคยชินให้ลูกค้าและสร้างคุณค่าทางใจ อันเป็นผลให้ยาคูลท์ที่รอคอยอร่อยกว่ายี่ห้ออื่นหรือเปล่า ถามสาวยาคูลท์ดูสิคะ

สาย กาแฟถั่วขาว 1 แก้ว (กาแฟร้อนเวลานี้ สดชื่นดีนะเนี่ย)
เที่ยง ข้าวไข่เจียว ใส่ ไชโป้ว+ชะอม+แครอท / ชานมไข่มุก 1 แก้ว
บ่าย นมถั่วเหลือง 1 กล่อง
เย็น ยำหมี่ผักโมโรเฮยะ / ส้มตำแครอท / ก๋วยเตี๋ยวหลอด
ค่ำ ขนมโก๋ (กินเล่นตอนนั่งดูหนังเรื่อง Moment in June)

หมึกชอบเล่นตัวต่อเลโก้ และฉันก็เคยซื้อให้อยู่หลายกล่อง ผลปรากฎว่าหมึกไม่ชอบต่อตามแบบข้างกล่องที่เขามีมาให้ และเอาทุกชุดมาต่อรวมกันมั่วไปหมด จนไม่รู้ว่าชิ้นไหนมาจากชุดไหน โดยมีเจ้าตัวยืนยันด้วยความมั่นใจ “ปนกันแบบนี้สนุกกว่า”

ช่วงปิดเทอมเวลาว่างเยอะ แต่ละวันฉันก็เห็นหมึกง่วนอยู่กับถังเลโก้ คุ้ยๆ ต่อๆ รื้อๆ อยู่อย่างนั้น เมื่อเช้าหมึกหิ้วรถเล็กๆ คันนี้มาอวดฉัน พร้อมกับอธิบายสรรพคุณว่าสามารถ ขุดดิน หยิบของ เปลี่ยนเป็นบ้าน มีที่ห้ามล้อ ฯลฯ ก่อนจะตบท้ายว่า “สร้างสรรค์ไหมครับ?” ซึ่งทำให้ฉันหลวมตัวตอบไปว่า “สร้างสรรค์ดี”

จึงโดนหว่านล้อมอย่างไม่ทันตั้งตัว “คุณแม่ครับ หมึกอยากได้เลโก้อีก อยากได้แบบที่มีตัวเลโก้เยอะๆ จะได้ต่อเป็นหลายๆ แบบ คุณแม่ซื้อให้หมึกนะครับ เดี๋ยวเราไปดูที่ Toys R Us กัน” พูดยาวเป็นชุดแบบนี้แสดงว่าวางแผนมาดี

ฉันแอบคิดอยู่ในใจ เลโก้ชุดนึงไม่ต่ำกว่าสองพัน ฉันรู้ว่าหมึกอยากได้ชุดที่ต่อเป็นมังกรสีแดงตัวใหญ่ ถ้าโดนลากไปที่ร้าน หมึกคงอ้อนจนฉันได้เสียตังค์เพราะความใจอ่อน เลยขอต่อเวลาออกไป “รอผลสอบเปียโนออกมาก่อน ถ้าสอบผ่านแม่จะซื้อให้ ตอนนี้ตั้งใจซ้อมนะ”

เด็กหน้าทะเล้นยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ เห็นยิ้มแบบนั้นแล้วทำให้ฉันเกิดอาการร้อนๆ หนาวๆ ได้ พอมาถึงโรงเรียนดนตรีหมึกก็แล่นไปหาคุณครู “คุณครูครับสอบวันนี้แล้วรู้ผลวันไหน” (โห มันเอาจริงนะเนี่ย) “รู้ผลตอนเย็นวันนี้แหละ”

“คุณแม่ครับ รู้ผลวันนี้ก็ได้เลโก้วันนี้ใช่ไหม”

“อย่าตื่นเต้นเกินไป สอบให้ผ่านก่อนดีไหม”

เวลาได้ยินคำว่า “ออกกำลังกาย” บางทีก็รู้สึกขี้เกียจซะง่ายๆ เลยอยากจะเปลี่ยนไปใช้คำใหม่ “ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว” ซึ่งฟังดูนุ่มนวลต่อจิตใจ แปลว่า ไม่ต้องเร่งการเผาผลาญจนถึงขั้นเหงื่อแตกท่วมร่าง แค่พยายามให้ร่างกายได้เคลื่อนไหว มากกว่าระดับปกติเป็นใช้ได้

17/3/2553

10.00 น. ว่ายน้ำ 800 เมตร 25 นาที

เช้า ลาเต้ร้อน 1 แก้ว / ขนมจีบ 4 ลูก / ซาลาเปาหมูสับ 1 ใบ
เที่ยง ยาคูลท์ 1 ขวด / โปรตีนปั่น 1 แก้ว / ซีเรียลธัญพืช
บ่าย 4 โมง ส้มตำ 1 จาน / ขนมจีน 5 บาท / ปีกไก่ 3 อัน
เย็น ข้าวไข่ข้นหน้ายากิโทริ 1 จาน / อมยิ้มโคล่า 1 อัน

ดูรายการอาหารที่รับประทานเข้าไปแล้ว พลันรู้สึกว่าทุกวันนี้ “อยู่ดี กินไม่ดี” เพราะตามใจปากมากเกินไป คงต้องปรับปรุงขนานใหญ่

ฉันห่างหายจากการออกกำลังกายไปหลายเดือน รู้ตัวเหมือนกันว่าเป็นคนประเภทชอบออกกำลังกาย แต่ขาดวินัยและความสม่ำเสมอ เวลาบ้าก็เล่นเช้าเย็นเอาเป็นเอาตาย แล้วพอมีอะไรติดขัดก็พาลเลิกซะง่ายๆ

ที่หยุดออกกำลังกายไปครั้งล่าสุด ก็เพราะสมาชิกสระว่ายน้ำหมดอายุ และมีปัญหาเรื่องผิวแห้ง คุณหมอสั่งงดว่ายน้ำตลอดหน้าหนาว เลยหยุดยาวเกินกำหนด กลับมาคราวนี้คุณหมออนุญาตให้ว่ายน้ำในสระน้ำเกลือเท่านั้น หรือถ้าจะว่ายน้ำในสระคลอรีน ก็ต้องแน่ใจว่ามีการควบคุมปริมาณคลอรีนให้อยู่ในระดับต่ำ

ฉันลองใช้ Google ค้นหาสระน้ำเกลือที่มีความยาวมาตรฐาน 25 เมตร ก็พบที่โรงแรมปทุมวันพรินซ์เซสใกล้มาบุญครอง ซึ่งนอกจากสิ้นเปลืองค่าเดินทางแล้ว ค่าสมาชิกก็ยังแพงมาก (17,655บาท/6เดือน) สระน้ำเกลืออีกแห่งหนึ่งอยู่ที่ Get Fit ซอยโชคชัยสี่ ราคา 80 บาท/ครั้ง แต่อยู่ไกลเกินรัศมีทำการ เพราะบ้านอยู่สุขุมวิท22

ในเมื่อสระน้ำเกลือไม่เอื้ออำนวย ก็จำใจต้องหาสระว่ายน้ำคลอรีนใกล้บ้านที่คุณภาพไว้ใจได้ คุณพี่กูเกิ้ลก็ช่วยให้ได้เจอ “มีดี เฮลท์ โซลูชัน คลับ” ของโรงพยาบาลเทพธารินทร์ ซึ่งขับรถจากบ้านไปใช้เวลาแค่ 5 - 10 นาที มีความยาวมาตรฐาน 25 เมตร ตามความต้องการ

หลังจากสอบถามรายละเอียดทางโทรศัพท์ และอธิบายให้เขาฟังเกี่ยวกับปัญหาเรื่องผิวที่แห้งมาก เขาก็ยืนยันว่าสระของโรงพยาบาลคลอรีนน้อย และชวนให้ไปทดลองว่ายน้ำ 1 ครั้ง ฟรี!!! ได้ยินดังนี้จึงคว้าชุดว่ายน้ำตรงไปทันที การพิสูจน์ว่าคลอรีนน้อยหรือไม่ ต้องทดลองว่ายจึงบอกได้ ไม่มีอะไรต้องรีรอ

หลังจากเสร็จภารกิจว่ายน้ำ 25 นาที ไม่พบอาการเข็ดฟัน ขึ้นมาอาบน้ำทาครีมแล้วผิวโอเคไม่แห้งมาก แสดงว่าคลอรีนอยู่ในปริมาณที่ร่างกายรับได้ จึงสมัครสมาชิกไป 1 ปี (1,667 บาท/เดือน)

สำหรับสมาชิกคลับของโรงพยาบาลเทพธารินทร์ นอกจากสระว่ายน้ำ ก็ยังครอบคลุมการใช้บริการคลาสออกกำลัง ห้องฟิตเนส การประเมินสุขภาพเบื้องต้น (Body Composition Analysis) เพื่อจัดโปรแกรมออกกำลังกายให้เหมาะสมกับสภาพร่างกายเป็นรายบุคคล และการให้คำปรึกษาด้านอาหารจากนักโภชนาการ เต็มรูปแบบสมกับที่อยู่ในโรงพยาบาล

ผลการประเมินสุขภาพวันนี้ ฉันได้รับคำแนะนำให้ออกกำลังกายในหมวด Cardio เพื่อเผาผลาญไขมัน ควบคู่ไปกับการเล่น Weight เพื่อสร้างกล้ามเนื้อ เพราะแม้รูปร่างจะยังไม่อ้วน แต่ปริมาณไขมันในร่างกาย over ไปมาก ประมาณว่า “อ้วนหลบใน”

เป้าหมายที่กำหนดร่วมกันไว้ในระยะเวลา 3 เดือน
น้ำหนักตัว -3.8 kg.
โดยลดปริมาณไขมันในร่างกาย -7.1 kg.
และเพิ่มกล้ามเนื้อจากการเล่นเวท +3.3 kg.

ไข่หงษ์ เป็นขนมไส้ถั่วห่อด้วยแป้ง นำไปทอดแล้วเคลือบน้ำตาล ข้างในเค็ม ข้างนอกหวาน เป็นขนมที่ฉันชอบรับประทาน

เมื่อตอนบ่ายแวะไปหาคุณหมอที่โรงพยาบาลสุขุมวิท พอขับรถเลี้ยวเข้าไปก็จอดรับบัตรที่ป้อม ก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนขายขนมไข่หงษ์อยู่ใกล้ๆ ปกติแล้วมิตรแท้ไข่หงษ์อย่างฉันพลาดไม่ได้ แต่ช่วงนี้คุมน้ำหนัก เลยไม่ค่อยอยากสบตาคนขาย ส่วนเขาก็ยังทำหน้าที่เชิญชวนอย่างตั้งใจ

ขนมไหมครับ สิบบาท ซาวบาท ก่ได้ (อู้คำเมืองชัดแจ๋ว)

ฉันยังคงเพ่งความสนใจไปที่ รปภ. เพื่อรอรับบัตร แต่สุดท้ายก็ต้องหันไปมองเขา เมื่อได้ยินประโยคถัดมา

ยิ้มสักหน่อยไหมครับ หน้าตาเครียดจัง

เขาสาดยิ้มบ้านๆ แต่จริงใจ เข้ามาให้ถึงในรถ ฉันจึงยิ้มกว้างตอบไป พร้อมกับรับบัตรจาก รปภ. แล้วขับรถเคลื่อนเข้าไปจอดข้างใน

รู้ตัวอยู่เหมือนกันว่าเวลาที่เครียดเรื่องงาน หน้าตาจะบึ้งจนควรอยู่แต่บ้าน ไม่บ่อยนักหรอกที่จะมีหน่วยกล้าตาย ทักทายขึ้นมาอย่างนั้น อันเป็นสาเหตุให้คนป่วยอย่างฉันเดินโปรยยิ้มหวาน ตั้งแต่ลงจากรถเรื่อยไปถึงในโรงพยาบาล

ข้อเสียของฉัน/ รับ-ส่ง ความรู้สึกไว / ชอบทำอะไรตามใจ / รู้สึกแล้วชอบเขียนไว้ / เขียนไดอารีละเอียดเกินไป / หยิบมาอ่านซ้ำก็ลืมไม่ได้ / ลบทิ้งยิ่งไม่กล้าใหญ่ / จึงทำได้เพียง อ่าน-รู้สึก-อ่าน-รู้สึก วนมาวนไป

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

ไดอารีเล่มนั้น … เต็มไปด้วยเรื่องของเรา
ฉันอยากจะลบ ฉันอยากจะเผา
แต่ก็ยังเก็บมันไว้ใต้กองเอกสารเก่า

นานๆ ครั้ง จะหยิบขึ้นมา
พินิจพิจารณาในค่ำคืนที่คิดถึงเขา

ฉันเขียนไว้ด้วยลายมือ ฉันบันทึกมันในวันที่หม่นเศร้า
บางหน้าก็สวย บางหน้าก็เน่า
มีหยดน้ำตาประปราย
แถมด้วยรอยหมึกซึมที่แผ่กระจาย

ไดอารีเล่มนั้นเหมือนหลักฐานยืนยันว่า
ความรักทุกประเภทมีจุดหมาย ความรักทุกชนิดมีที่ไป
สวรรค์ - นรก มีเพียงเราเลือกได้

ทัน ที ที่ ตัด สิน ใจ

หลังจากได้รับอีเมล์จากคนประเภทคบกับอยู่แล้วหายไป โผล่มาถามความเคลื่อนไหว เห็นแล้วก็อึ้งได้หลายนาที 

หลายปีที่ห่างหายเริ่มต้นได้ด้วยคำทักทายมาตรฐาน “สวัสดี” กับเนื้อความสั้นๆ “สบายดีมั๊ย” คล้ายกับว่าความสัมพันธ์ของเรา เป็นเพียงเพื่อนที่สูญหายในห้างสรรพสินค้า แล้วเดินมาพบกันในอีกหลายปีถัดมา จึงเริ่มคุยกันได้แบบโคตรสามัญ

ตั้งสติจนหายมึนงง แล้วก็ส่งอีเมล์ตอบไป ตอบมา ตอบไป ตอบมา ตอบไป สามฉบับเข้าให้ ไม่โทรมา ไม่โทรไป ทั้งที่การโทรศัพท์มันน่าจะง่าย ฉันกลับไม่นึกอยากทำ เพราะการโต้ตอบเร็วเกินไปมักทำให้เสียใจภายหลัง

การตอบอีเมล์ของเธอครั้งนี้ ทำให้ฉันได้ตรวจสอบความรู้สึกของตัวเองพร้อมกันไป ฉันพบว่าอารมณ์ข้างในพัฒนาไปอีกขั้น ฉันสามารถเล่าเรื่องสัพเพเหระเหล่านั้นได้อย่างธรรมดา ไม่มีความรู้สึกวูบไหว ไม่เศร้าอย่างที่เคยคิดไว้ จะว่าไปก็แทบไม่รู้สึกอะไรมากไปกว่าโอเค

ได้รับรู้ว่าเธอมีความสุขกับคนข้างกาย
เธอมีลูกชาย เธอมีลูกสาว และมีชีวิตที่ไม่ว่างเปล่า

ก็ รู้ สึก ยิน ดี … ขอบ คุณ ที่ ส่ง ข่าว